A.
Dzisiaj jesteśmy na terenie Zakładu Termicznej Obróbki Odpadów.
Moim gościem jest Sławomir Górno, prezes
Portu Czystej Energii, bo tak się nazywa spółka, która wybudowała.
No właśnie, wszyscy mówią spalarnia.
Nie lubię tej nazwy.
Chyba spalarnia.
Dzień dobry, witam serdecznie.
Dla mnie nazwa spalarnia jest normalną nazwą.
Ona nie odzwierciedla dokładnie procesu, który tutaj ma miejsce.
Tak się.
Chyba przyzwyczaili, o tym się dyskutowało i tak to już pewnie zostanie.
Jak nic. Nic złego.
Spalarnia węgla, spalarnia gazu, spalarnia odpadów też może być.
To jest ten sam proces od strony podstawowej, technologicznej.
No właśnie, jesteśmy tutaj, bo właściwie jesteście, można by powiedzieć
na ostatnim etapie przed uruchomieniem tego zakładu.
Co to są tzw. gorące rozruchy.
Gorące rozruchy, To jest taki etap przygotowania się do wejścia w tzw.
okres obsługi, czyli już normalną pracę instalacji,
żeby ją ostatecznie sprawdzić, czy nie tylko urządzenia poszczególne pracują
i cała infrastruktura prawidłowo, ale instalacja jako całość to też taki okres,
gdzie już szereg pozwoleń musi być uzyskany, w tym to główne pozwolenie
zintegrowane, pozwalające właśnie, by ten rozruch rozpocząć, tzw.
rozruch gorący na odpadach, czyli źródłem pracy, źródłem pary, która później jest
przekształcana na ciepło, energię elektryczną będą odpady.
Wcześniej były próby na niektóre na gazie, na gazie ziemnym, na oleju lekkim opałowy.
Teraz będą te na odpadach, te najważniejsze, końcowe.
Widzimy taki właściwie elegancki budynek.
Ale co jest istotą?
Gdyby mógł pan tak obrazowo opowiedzieć, co jest istotą tego zakładu?
Z czego on się składa?
Nie wiem, co to jest to serce tutaj. Czy to jest?
Nie wiem, jak możemy sobie wyobrazić.
Rozumiem, że to nie jest jak ognisko i palenisko?
Absolutnie nie.
Jest to jedna z najnowocześniejszych w
Europie elektrociepłownia Elektrociepłownia zasilana odpadami nie
nadającymi się do recyklingu, czyli takimi pozostałościami, które mamy.
Największy problem, których nie można składować, które są uciążliwe.
Dla otoczenia, które w końcu są świetnym surowcem energetycznym.
I połączenie tych dwóch rzeczy, czyli
unieszkodliwienia odpadów przez ich termiczne przekształcenie, czyli przez
spalenie, to jest jedna część procesu, a druga to jest przekształcenie ich na
energię elektryczną i ciepło, które ma swoją ogromną rolę, szczególnie w
dzisiejszych czasach, bo to źródło energii jest tutaj na miejscu.
Nie trzeba go transportować, przywozić.
Odpady są przywożone głównie tutaj z sąsiedniego zakładu utylizacji
po przy sortowaniu, czyli po wyjęciu z nich jeszcze surowców, które można
powtórnie wykorzystać, są transportowane samochodami.
Do bunkra, czyli do hali rozładunku wjeżdża
duży samochód ciężarowy, wysypuje odpady do bunkra.
W tym bunkrze jest podciśnienie, ponieważ to powietrze zasysane jest do kotła do
procesu spalania, więc na zewnątrz się żadne odoru nie wydostają.
Te odpady czekają w bunkrze są
przygotowywane i później chwytaki podawane są na ruszt.
Tam są spalane w bardzo wysokich temperaturach.
W temperaturach. To są temperatury.
Powyżej 850 stopni.
Tak naprawdę między
900 a 1000 stopni praktycznie cały czas panuje tam temperatura.
Spaliny muszą być w temperaturze powyżej 850 stopni minimum dwie sekundy.
To jest niezbędne, by nie powstawały, a
też żeby były zredukowane pewne grupy zanieczyszczeń.
I później
te spaliny są właśnie tym źródłem, które podgrzewa wodę, tworzy się para.
Ta para jest wielokrotnie przegrzewania aż do temperatury około 400 stopni Celsjusza.
Trafia na turbinę, obraca tę turbinę za turbiną, bo to jest turbo.
Zespół jest obok generator, który przekształca.
Tę parę w energię elektryczną.
Natomiast też są blisko upusty, które zasilają czy podgrzewają wodę sieciową.
Czyli woda, która krąży w systemie
ciepłowniczych miasta Gdańska, ma tutaj także swoje miejsce, gdzie przepływa, jest
podgrzewana i trafia do mieszkańców już w temperaturze odpowiedniej.
Kto jeszcze na tym skorzysta, to o tym porozmawiamy.
A jest jakiś odpad tego spalania, jak to często w procesie spalania?
Bardzo dobre pytanie, bo dzisiaj żyjemy w czasach gospodarki o obiegu zamkniętym.
W takim życiu cyrkulacja,
więc tutaj odpadów praktycznie nie ma w procesie spalania oczywiście powstaje
żużel w procesie oczyszczania spalin są mamy popioły.
I pyły lotne, ale zarówno żużel, jak i te popioły również będą wykorzystywane
gospodarczo w drogownictwa i budownictwie, więc co do zasady nawet woda opadowe.
My tutaj siedzimy obok pięknego ogrodu deszczowego jednego
z czterech, gdzie będzie zbierana woda deszczowa i tutaj też utrzymywana,
wykorzystywana na potrzeby takiego naszego ekosystemu lokalnego.
Ale ta woda deszczowa też tutaj jest po to, żeby ta czysta, zbierana z dachów
również była wykorzystywana do procesów technologicznych.
Mamy zbiorniki podziemne na wody opadowe.
Woda, chociażby z od żużla
kilkakrotnie jest wykorzystywana aż do całkowitego odparowania.
Jeśli chodzi o wodę z tej takiej pary, która już jest po
procesie, także jest odzyskiwane, a także po oczyszczeniu jest zwracana do systemu.
Temperatura na spalinach przed kominem również jest wykorzystywana jako trzeci
wymiennik, który również podgrzewa wodę sieciową, więc każdy element tego systemu
jest tak zbudowany, żeby się nic nie marnowało.
Mówimy teraz o takim rozruchu, a tak
naprawdę taka pełna, stuprocentowa działalność to kiedy?
Kiedy planujecie już na 100% działać?
Ona zależy oczywiście od rozruchu, bo zadaniem rozruchu jest wejście instalacji
na odpowiednie parametry zarówno produkcyjne, czyli
produkcja energii elektrycznej i ciepła, przekształcania odpadów, pracy różnego
rodzaju elementów technologicznych, ale także jest to okres, żeby zobaczyć, czy ta
instalacja funkcjonuje jako całość tak jak powiedziałem i już pracuje odpowiednią
ilość godzin, ma wszystkie parametry, również emisyjne, spełnione i dopiero
wtedy wychodzi ten dzień, na który najbardziej czekamy, czyli tzw.
dzień, w którym się wydaje świadectwo rozruchu jest przejście w okres obsługi.
Liczymy, że będzie to miesiąc wrzesień tego roku.
Czegoś się Pan szczególnie obawia?
Czy przy tego typu
dużej inwestycji, tak skomplikowanej, tak nowoczesnej, są jakieś takie?
Trudności, które mogą wystąpić, występują.
Czego się obawiacie?
Oczywiście dużo zależy od jakości wykonania,
od tego, jaka to jest technologia, skąd jest ta technologia, kto ją realizuje.
Dlatego tak dużą wagę położyliśmy na to,
żeby wybrać wykonawcę, który zaprojektował, buduje ten zakład,
który ma ogromne doświadczenie w tym zakresie, ponieważ.
Powiedzmy, że pan nie będzie teraz szukał
pracowników do obsługi, bo to wszystko jest już zorganizowane.
Pracownicy Mamy w ramach
wykonawstwa również zapewnione operowanie tym zakładem od strony technologicznej,
czyli przekształcania termicznego odpadów wykonawcy na 25 lat.
On będzie zgodnie z pozwoleniem tym zintegrowanym w oparciu o ustawę o
odpadach, będzie przyjmował odpady, będzie termicznie przekształcał.
Natomiast spółka Port Czystej energii, którą reprezentuję, będzie
przedsiębiorstwem energetycznym, który będzie tą energię sprzedawał, który będzie
ustalał w oparciu o budżet, przychody i koszty, cenę.
Na bramie tego zakładu zaznaczy głównie dla Zakładu utylizacji
w Gdańsku, który będzie tutaj termicznie przekształcał te odpady
nienadające się do recyklingu, ale również blisko 40 okolicznych gmin.
No właśnie, jak tak myślę, przeciętny gdańszczanin myśli o spalarni, to też
zastanawia się, czy w końcu tak hałda śmieci się zmniejszy.
Ale to niestety jedno z drugim niekoniecznie ma wiele wspólnego.
Jest jeden związek zasadniczy, że celem w ogóle Gdańska, zakładu utylizacji tego
naszym jest ograniczenie składowania do absolutnego minimum, prawie do zera.
To jest nasz cel na kilka najbliższych lat i te odpady, które będą trafiały do
termicznego przekształcenia, to są właśnie te, które do tej pory wyjeżdżają, są na
zewnątrz zagospodarowane gdzieś w instalacjach w kraju i być może za
granicą, tworząc przy okazji ogromny ślad węglowy, transportowy.
Chcemy je tutaj na miejscu zagospodarować, tę energię z nich czerpać.
Natomiast celem absolutnym jest, żeby
składowiska się nie powiększały, żeby ten odpad komunalny na nie nie trafiał.
I pod względem jakby dodatkowych na
przyszłość uciążliwości, ale także i miejsca, które się absolutnie kończy.
Więc to jest oczywiście zadanie najważniejsze, czyli niedopuszczenie do
tego, by te odpady trafiały na składowisko.
A co z tą górą śmieci w dołkach?
Czy kiedyś będzie można coś z nią zrobić?
Kiedyś być może.
Na tą chwilę prawo nie pozwala otwierania rekultywacji.
Składowisk.
One muszą przejść odpowiedni proces, żeby być jak najmniej uciążliwe dla otoczenia.
To ma miejsce także w zakładzie utylizacji.
Jest cała masa różnych studni, gdzie gaz jest odzyskiwane, wykorzystywany.
Z czasem tego gazu będzie przecież coraz mniej.
A nam właśnie chodzi o to, żeby nie dokładać kolejnych odpadów, żebyśmy
skończyli z tym składowaniem odpadów komunalnych i żeby ta góra nam nie rosła.
Natomiast to, co jest, zaznaczę.
Od 78 roku decyzją Rady Narodowej w
Pruszczu Gdańskim powstało tak zwane składowisko czy wysypisko sztuki.
I mamy te odpady, to są nasze odpady, musimy sobie z nimi odpowiednio poradzić.
Czy ten zakład będzie miał jakąś uciążliwość dla mieszkańców?
No właśnie.
W kontekście półek kompostowni wiemy, że śmierdzi.
Dyskutujemy na ten temat od 20 lat.
Śmierdzi bardziej, mniej.
Czy zakład będzie w jakikolwiek sposób uciążliwy?
Nie będzie uciążliwy? Nie będzie.
Jest tak skonstruowany, że po pierwsze nie
trafiają do niego odpady, które są bardzo uciążliwe.
To nie jest czysty odpad bio, który trudno
przekształcać, który jest bardzo wrażliwy na wszelkie błędy.
Nie wybacza też, ale też jest procesem
technologicznie tak skonstruowanym, że ta uciążliwość się pojawia.
Oczywiście można ją minimalizować i to ma miejsce.
Natomiast my będziemy przyjmować te odpady, które także są uciążliwe, ale
nie jest to główny ten odpad, bo to jest jakby pierwsza sprawa.
Druga.
Mamy podciśnienie w bunkrze, gdzie te
odpady trafiają na zewnątrz, ale powietrze nie wydostaje.
Później mamy cały ogromny proces oczyszczania spalin.
To jest tak jak powiedziałem, jedna z
najnowocześniejszych instalacji, ponieważ spełnia najwyższe standardy ochrony
środowiska, bo jest po prostu najnowsza w Europie i spełnia najnowsze wymogi BAT,
czyli tych najnowocześniejszych, dostępnych technik.
Dlatego ten system oczyszczania spalin
będzie powodował, że z komina nic uciążliwego nie będzie się
wydostało nic, co przekracza normy, co może być uciążliwe dla otoczenia.
Jakie są Wasze moce przerobowe?
Czy one są takie na potrzeby okolicznych gmin?
Czy potrzeby są dużo więcej niż możliwości tego zakładu dzisiaj?
Możliwości tego zakładu są adekwatne do umów podpisanych.
Do tego jak ta instalacja została zaplanowana, bo przecież
to wynikało z tego, które gminy chętne są przystąpić do tego.
Potem się więcej chętnych pojawiło.
Teraz są wszyscy chętni i każda gmina by chciała dołączyć.
Moglibyśmy obok jeszcze nawet większą
wybudować i tak żeby miała strumień odpadów do termicznego przekształcania.
Niestety tutaj na to miejsca nie mamy.
Ta instalacja jest w stanie przyjąć maksymalnie 160 tys.
ton. Przy średniej wartości oporowej
11 mega, czyli na kilogram, czyli taka kaloryczność węgla brunatnego.
Oczywiście, gdyby instalacja pracowała z
jednym krótkim przeglądem, to być może uda się tych odpadów przyjąć troszkę więcej.
Ale co do zasady te 40 gmin skupione wokół
trzech zakładów komunalnych w Tczewie, gildie Małej i tutaj w Gdańsku
to jest wszystko, co jest nam potrzebne do zagospodarowania.
To właśnie w tamtym etapie przystępowania
do tego projektu, co nie było oczywiste, gminy się tak trochę obawiały.
A jednak minęło kilka lat i okazuje się, że trzeba było iść w tym kierunku.
No kto? Kto zdążył, ten zdążył.
Zdążyli. Odpowiedzialni zdążyli.
Odważni zdążyli.
Ci, którzy mają
wizję prowadzenia systemu gospodarki odpadami w gminie, ponieważ było
oczywistym i każdy, kto się chociaż trochę na tym zna, wiedział, że te odpady będą za
kilka lat ogromnym problemem i że będziemy je bardzo drogo zagospodarować.
Więc dziwiło mnie zawsze to, że niektóre gminy podejmowały decyzje o wyjściu z
projektu, bo zaznaczę początkowo ja tym projektem się zajmuję.
Od 2011 roku miało być objęte całe województwo.
Byłoby to dzisiaj dla wszystkich
doskonałe rozwiązanie, najtańsze, najlepsze środowiskowo.
Dzisiaj te odpady, te gminy, które nie przystąpiły do projektu, będą kilka razy
drożej, czyli już kilka razy drożej przekształcane.
No właśnie, mieszkańcy tych gmin, które przystąpiły do tego projektu, jaki mają,
będą mieli bezpośrednią korzyść z tego, że ten zakład będzie pracował.
Dla nich korzyść największa to to,
że będą mieli źródło zagospodarowania odpadów, około 30% odpadów komunalnych,
które mają w tych swoich instalacjach, których składować nie można.
Gdzie się zaraz skończą miejsca, raczej
ich nie ma nowych miejsc, gdzie można je przetworzyć, więc jest to problem ogromny.
To jest problem szarej strefy, bo te odpady trafiają do lasu, trafiają do
różnych magazynów nielegalnych, później płoną.
Tak, dzisiaj ta frakcja jest zagospodarowana.
My chcemy to robić zgodnie z prawem,
zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju dla środowiska.
I chcemy to robić też po normalnych cenach, po cenach tyle, ile to kosztuje.
A tutaj cena na bramie tej instalacji,
czyli cena za przyjęcie tej jednej tony odpadów będzie odpowiadała kosztom.
Ale też przychodzą z tego procesu.
Czyli przychody ze sprzedaży energii elektrycznej i ciepła będą zmniejszały
cenę na bramie za zagospodarowanie tych odpadów.
Tym samym te wszystkie gminy, a jedna cena
jest dla wszystkich gmin, będą z tego korzystały.
Czyli jeśli dzisiaj zagospodarowuje te odpady za przykładowo 700 czy 800 złotych,
a u nas będą zagospodarować za 400, to jest ta ich właśnie korzyść.
Takich zakładów w Polsce jest teraz 10 czy docelowo 12.
My jesteśmy dziesiątym zakładem po
Olsztynie, który też jest w fazie rozruchów.
My sobie wzajemnie kibicujemy.
My wchodzimy w okres rozruchu, oni już kilka miesięcy w tym okresie są.
Na skalę naszego kraju.
Już o tym mówię.
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i
Gospodarki Wodnej ma podpisanych kolejnych siedemnaście umów.
To oczywiście jest dalej za mało, bo to są już dużo też mniejsze zakłady od naszego.
Więc potrzeba jest na jeszcze około 2
miliony ton zagospodarowania w Polsce, może półtora, może dwa.
Już liczę te 17, które powstanie.
Więc jest to ogromny problem, ponieważ dzisiaj te odpady gdzieś znikają, gdzieś
są ogromnym problemem, przyszłą uciążliwością.
Albo coś wybuchnie teraz, albo za kilka lat.
Wiemy ile, ile setek.
Nie chcę powiedzieć tysięcy tych nielegalnych składowisk w Polsce jest.
One znikną albo przestaną powstawać dopiero wtedy, kiedy będziemy mieli
odpowiednie instalacje, żeby termicznie przekształcać, żeby je utylizować.
Ponieważ żadne prawo nadające coraz wyższe kary, zmuszające do coraz większego
monitoringu, nie spowodują te działania tego, by te odpady nie płonęły.
No dobrze, ale jak wiadomo,
diabeł tkwi w szczegółach, a w tym przypadku myślę, że w finansowych
szczegółach tego typu przedsięwzięcia są bardzo drogie.
I to nie jest chyba. Niechęć gmin do tworzenia
takich przedsięwzięć w grupach gmin, tylko tak naprawdę brak pieniędzy.
Czy to nie jest tak, że tu polityka państwa powinna być taka, żeby wspierać?
Nie wiem, czy Fundusz ochrony Środowiska, czy w jakimś innym
kierunku, żeby one powstawały, nie wiem, szybciej na większą skalę itd, itd.
Praktycznie w pytaniu jest ta najważniejsza odpowiedź, tzn.
brakuje polityki państwa od lat
w zakresie tego z jakimi odpadami, jak mamy postępować, czyli jakie instalacje
budować, co tak naprawdę będzie w najbliższych latach potrzebne.
Spalarnie były przez lata w pewien sposób blokowane.
Straszy się mieszkańców, straszy się ludzi
budową takich instalacji, co jest zupełnie absurdalne.
To są najbezpieczniejsze, najbardziej przyjazne środowisku instalacje, bo są
obarczone ogromnymi normami i restrykcjami, więc są tak zbudowane, żeby
pracować w sposób absolutnie nie uciążliwy dla otoczenia.
Natomiast polityka państwa jest jaka jest.
Te instalacje, kiedy były na to pieniądze,
głównie z Unii Europejskiej, nie powstały, powstało ich za mało.
Dzisiaj już o te dofinansowanie dużo trudniej.
Natomiast absolutnie są to instalacje, które są potrzebne.
Ja nie chcę powiedzieć, że państwo polskie
przestało trochę tego czasu, ale wrócę do tego sedna, o które pani zapytała.
To gminy i ich determinacja są tutaj
najważniejsze, bo władztwo nad odpadami mają gminy, nie.
Prywatni przedsiębiorcy oczywiście też by
mogli zaryzykować wybudować, ale co do zasady gminy.
I jeśli gminy takich działań nie podjęły z
różnych przyczyn, to jest bardzo źle, bo te pieniądze na to były.
Dzisiaj trzeba je wybudować dużo drożej.
Ja dodam tylko my
zrealizowaliśmy te inwestycje w partnerstwie publiczno prywatnym,
czyli środki na jej realizację my jako inwestor pozyskaliśmy.
Czyli poprzez dwie, można powiedzieć dwa komercyjne kredyty z banku pko bp.
Duża pożyczka na bardzo dobrych warunkach
z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i blisko 271 milionów
złotych dotacji bezzwrotnej z Unii Europejskiej.
Nie da się taniej zrobić projektu i te zasady były od
początku znane, a jednak niektóre gminy nie przystąpiły.
A co do kontrowersji miałam takie
wrażenie, że jeszcze przed rozpoczęciem realizacji
tej inwestycji było sporo kontrowersji, sporo dyskusji, gdzie to ma być, a czy w
ogóle nie tu, nie w tej części miasta, może gdzie indziej, może poza miastem.
Ale potem, już na etapie inwestycji, te
kontrowersje ustały, czy może tak jakoś nie wiem.
Dzisiaj staramy się od kilkunastu lat tak
naprawdę prowadzić takie kampanie informacyjne, edukacyjne.
Ja myślę, że społeczeństwo generalnie w
Gdańsku, w województwie pomorskim, bo taki też wpływ jest
tego przedsięwzięcia, ale przede wszystkim w Gdańsku też bardzo ewoluuje.
My jesteśmy
bardzo może nie tyle zaskoczeni, bo pracę pewną wykonujemy niemałą, ale ta
świadomość ludzi co do potrzeby takich instalacji jest bardzo wysoka, bardzo
wysoka i nie wszystkie gminy taką świadomość mają, bo tą świadomość trzeba
budować i u nas też nie wszystko od razu powstało.
Też musieliśmy się czasem cofnąć.
Ale dzisiaj widzimy, że jest to akceptowalne i społeczna.
Bardzo się z tego cieszymy, postaramy się absolutnie nie zawieść.
Natomiast faktycznie takie inwestycje rozpoczyna się od różnych
analiz, wielokrotnie realnych ze względu na kwestie prawne, kwestie
techniczne, bo przecież nie można wybudować instalacji tam, gdzie byłby
problem z odbiorem ciepła, oddaniem energii elektrycznej do sieci.
Więc wiele czynników musi być
sprawdzonych, zanim zostanie wybrana najlepsza lokalizacja.
Tutaj ona jest bardzo dobra z jednego
powodu zasadniczego, że na miejscu mamy źródło odpadów.
Te odpady nie będą z zakładu wyjeżdżały
takie jak dzisiaj na drogi, tylko będą tu na miejscu zagospodarowane.
Więc pod kątem środowiskowym jest to absolutnie, bardzo dobre rozwiązanie.
To jest bardzo dobre rozwiązanie, by
zoptymalizować proces gospodarki odpadami tutaj właśnie na miejscu.
Pan sobie wyobraża taki świat, w którym
nie będzie składowisk tych wysypisk odpadów?
Czy to jest jednak mimo wszystko utopia?
Absolutnie wyobrażam sobie świat bez nowych składowisk.
Absolutnie nie wyobrażam sobie świata bez instalacji, które będą odpady.
Przetwarzać różnych i tych bio, czyli biogazowni, kompostowni,
sortowni, które też mają swoje ogromne zadanie do wykonania.
Oczywiście najważniejszym jest jak zwykle człowiek i to jaki sposób postępuje na co
dzień, jak segreguje odpady, jakie towary kupuje i w czym.
Te postawy są bardzo ważne.
Ale te instalacje, takie jak ta
czystej energii, którą widzimy tutaj za plecami, to są niezbędne instalacje.
I te odpady nie znikną wbrew temu, co się czasem głosi, bo dążymy do takiego
funkcjonowania, żeby tych odpadów tworzyć jak najmniej.
Ale zaznaczmy, że my ich tworzymy jako Polacy blisko dwukrotnie mniej niż
Europejczycy, dużo, dużo mniej niż Skandynawowie niż Duńczycy.
Więc my co do zasady się też trochę bogaci.
My krok po kroku będziemy ich mieć.
Będzie pewnie więcej.
Oczywiście tutaj trzeba jeszcze sporo prawa w Polsce zmienić.
Działań związanych z tym, by te odpady w dużej mierze w ogóle nie powstawały.
Natomiast strumień przez dziesiątki lat dla tego zakładu na pewno będzie.
Więc absolutnie się też o to nie martwimy.
Martwimy się absolutnie o to, że na
poziomie regionalnym, wojewódzkim jest to instalacja niewystarczająca.
No to trzeba będzie budować kolejną.
Na pewno trzeba wybudować i to.
Już póki co nie będzie taki problem.
To nie znaczy, że chętnie nie pomożemy, bo doświadczenia.
Ja o tym wspomniałem w partnerstwie publiczno prywatnym.
My technologicznie musieliśmy skorzystać
z wykonawcy, który się na tym zna, który operuje takimi zakładami, stąd ten nasz.
To nasze połączenie biznesowe właśnie z konsorcjum włosko
francuskim, gdzie tym operatorem będzie papierek energii Gdańsk.
I czeka. Już chcę te rozruchy rozpocząć.
Myślę, że za kilka dni faktycznie one się zaczną.
Bardzo dziękuję za to spotkanie i za tę rozmowę.
A Państwu polecam podcasty.
Jestem z Gdańska, ale także ten z prezesem Portu Czystej Energii Sławomirem Górno.
Dziękuję bardzo.
A.