[pieśń religijna]
Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa
i dar jedności w Duchu Świętym
niech będą z Wami wszystkimi.
Tę mszę świętą ofiarujemy za bohaterskich obrońców
Poczty Polskiej w Gdańsku, także za ich rodziny,
za wszystkich, którzy poświęcili swoje życie w obronie naszej ojczyzny.
Także dzisiaj możemy żyć i cieszyć się jej wolnością.
Byśmy w tej ofierze Chrystusa i Kościoła mogli z godnością uczestniczyć,
najpierw przeprośmy Boga za nasze grzechy.
Spowiadam się Bogu Wszechmogącemu i Wam, bracia i siostry,
że bardzo zgrzeszyłem myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem.
Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.
Przeto błagam Najświętszą Maryję Zawsze Dziewicę,
wszystkich aniołów i świętych i Was, bracia i siostry,
o modlitwę za mnie do Pana Boga Naszego.
Niech się zmiłuje nad nami Bóg Wszechmogący
i odpuściwszy nam grzechy, doprowadzi nas do życia wiecznego.
Amen.
[pieśń religijna]
Módlmy się.
Boże, Ty objawiłeś, że ci, którzy wprowadzają pokój,
będą nazwani Twoimi dziećmi.
Spraw, abyśmy niestrudzenie popierali sprawiedliwość,
bo tylko ona może zapewnić prawdziwy i trwały pokój.
Przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego,
Bóg przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
Czytanie z Księgi Mądrości.
Dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka.
Zdało się oczom głupich, że pomarli.
Zejście ich poczytano za nieszczęście
i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju.
Choć nawet w ludzkim rozumieniu doznali kaźni,
nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności.
Po nieznacznym skarceniu dostąpią dóbr wielkich.
Bóg ich bowiem doświadczył i znalazł ich godnymi siebie.
Doświadczył ich jak złoto w tyglu i przyjął ich jak całopalną ofiarę.
W dzień nawiedzenia swojego zajaśnieją
i rozbiegną się jak iskry po ściernisku.
Będą sądzić ludzi, zapanują nad narodami,
a Pan królować będzie nad nimi na wieki.
Ci, którzy Mu zaufali, zrozumieją prawdę.
Wierni w miłości będą przy Nim trwali.
Łaska bowiem i miłosierdzie dla Jego wybranych.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.
Będę przy Panu w krainie żyjących.
Pan jest łaskawy i sprawiedliwy.
Bóg nasz jest miłosierny.
Pan strzeże ludzi prostego serca.
Byłem w niedoli, a On mnie wybawił.
Będę przy Panu w krainie żyjących.
Nawet wtedy, gdy ufałem, mówiłem: jestem w wielkim ucisku.
I zlękniony wołałem: każdy człowiek jest kłamcą.
Będę przy Panu w krainie żyjących.
Cenna jest w oczach Pana śmierć Jego świętych.
O Panie, jestem Twoim sługą.
Ty rozerwałeś moje kajdany.
Będę przy Panu w krainie żyjących.
Alleluja! Alleluja! Alleluja!
Nasza ojczyzna jest w niebie.
Stamtąd wyczekujemy jako Zbawcę naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Alleluja! Alleluja! Alleluja!
Pan z Wami.
I z duchem Twoim.
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.
Jezus powiedział do swoich uczniów:
jeśli Wasza sprawiedliwość nie będzie
większa, niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów,
nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego.
Słyszeliście, że powiedziano przodkom:
"Nie zabijaj, a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi".
A ja Wam powiadam: każdy, kto gniewa się na swojego brata, podlega sądowi.
A kto by rzekł swojemu bratu: Raka, podlega wysokiej radzie.
A kto by mu rzekł: Bezbożniku, podlega karze piekła ognistego.
Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz, tam sobie przypomnisz,
że brat Twój ma coś przeciw Tobie.
Zostaw tam dar przed ołtarzem, a najpierw
idź, pojednaj się z bratem swoim.
Potem przyjdź i dar swój ofiaruj.
Oto słowo Pańskie.
Chwała Tobie Chryste.
Bracia kapłani,
kombatanci, świadkowie dramatu ostatniej wojny,
drogie rodziny obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku,
przedstawiciele władz państwowych i lokalnych
z Panią prezydent na czele,
parlamentarzyści i senatorowie, poczty sztandarowe,
harcerze, służby mundurowe,
uczniowie Technikum Łączności im. Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku,
umiłowani w Panu siostry i bracia,
którzy cenicie pokój i pielęgnujecie pamięć o tych,
którzy oddali życie za naszą ojczyznę.
Wszystkich tu Państwa zgromadzonych serdecznie pozdrawia
ksiądz arcybiskup Tadeusz Wojda, metropolita gdański.
Wrzesień 1939 roku kojarzy się nam z dramatem II wojny światowej.
1 września nasz kraj został zaatakowany przez nazistowskie Niemcy,
a 17 dni później także przez Związek Sowiecki.
Mimo bohaterskiego oporu nie zdołaliśmy obronić się z dwóch stron.
Dwie najbardziej zbrodnicze ideologie, nazizm i komunizm,
odebrały nam wolność, siejąc terror i śmierć na niespotykaną dotąd skalę.
1 września 1939 roku pracownicy Poczty Polskiej w Gdańsku,
kierując się szlachetnym sercem i patriotyzmem, zapłacili cenę krwi.
Chylimy czoła przed bohaterami.
Czasem pojawia się pytanie, jaki był
sens obrony Poczty Polskiej tu, w Gdańsku,
wobec przytłaczającej przewagi niemieckiego napastnika.
Przecież pocztowcy osamotnieni w środku
gmachu z góry byli skazani na porażkę.
Odpowiedź jest jedna.
Oni bronili Polski.
Przeciwstawiali się tym, których ogarnęło szaleństwo ideologiczne.
A ideologie opierają się na prawdzie wymyślonej przez jakąś grupę,
której celem jest osiągnięcie własnych
egoistycznych korzyści, często kosztem innych.
Obrońcy Poczty, chociaż po ludzku doznali kaźni,
to nadzieja ich jest pełna nieśmiertelności.
Bo uczestniczą w życiu i zmartwychwstaniu Chrystusa.
Wielu z nich, bo aż 51, broniąc tutaj
ojczyzny, złożyło na jej ołtarzu swoje życie.
Wśród nich 10-letnia dziewczynka Erwina Barzychowska,
która zmarła wskutek oparzeń wywołanych przez hitlerowskie miotacze ognia.
Podzieliła los wielu swoich kolegów i koleżanek
zbombardowanego Wielunia i innych miejsc,
którzy zamiast radości pierwszego dnia
nowego roku szkolnego spotkali śmierć i łzy.
Ryszard Kapuściński w książce pt.
"Rwący nurt historii" odnotowuje ważne dla nas spostrzeżenie.
Mianowicie, że początkiem każdej wojny, agresji, jednego przeciw drugiemu,
jednego narodu przeciw drugiemu jest
zmiana języka, polegająca na manipulacji,
redefinicji pojęć i używaniu takich
słów, które usprawiedliwiają zabijanie.
Każda agresja zaczyna się od kłamstwa.
W odczytanej przed chwilą Ewangelii Pan Jezus
wyjaśnia nam dokładniej piąte przykazanie dekalogu,
które brzmi "Nie zabijaj".
Najpierw wskazuje, że każdy, kto się gniewa na
swego brata, podlega sądowi, bo gniew zabija.
Oczywiście tu nie chodzi o taki gniew, który wyraża podenerwowanie,
albo który jest naturalną reakcją, oburzeniem z powodu zaistniałego zła.
Taki gniew widzimy czasem u samego Jezusa,
np. wobec tych, którzy bezcześcili świątynię.
Każdy przejaw Jego gniewu jest wyrazem troski o najwyższe
dobro, o zbawienie, które zostało w jakiś sposób zagrożone.
Ale w wypowiedzi Jezusa dotyczącej piątego przykazania
chodzi o taki gniew, który niszczy środowisko życia.
Jezus ma na uwadze taki gniew, który rodzi się w sercu opanowanym
przez złość, zawiść, a zwłaszcza w sercu nieumiejącym przebaczyć.
Taki gniew zazwyczaj przyjmuje znamiona zemsty.
Taki gniew bardzo łatwo może ogarnąć tego, kto się nie
modli, albo tego, kto żyje tylko na zewnątrz, w sferze emocji.
Taki gniew zakłóca środowisko życia i nikt w towarzystwie takiego
człowieka, który w taki sposób się gniewa, nie będzie się czuł bezpiecznie.
W dalszej wykładni piątego przykazania dekalogu Jezus
wskazuje na coś jeszcze bardziej niebezpiecznego.
Zaznacza "A kto by rzekł swemu bratu: Raka, podlega wysokiej radzie".
Ten aramejski wyraz "raka" oznacza "głupi, nierozumny",
a w przekładzie potocznym brzmi "pusta głowo".
Co w tym słowie jest złego? Jakie w nim kryje
się niebezpieczeństwo zagrażające życiu?
Na pewno nie chodzi o słowo "głupi", które w potocznym rozumieniu czasami wymyka
się nam dla opisania czegoś niedorzecznego, bądź do jakiegoś myślenia lub działania.
Sam przecież Jezus w jednej z przypowieści mówi
nie tylko o pannach mądrych, ale i głupich.
A autor Księgi Mądrości wprost nazywa głupimi z natury tych,
którzy z wielkości i piękna stworzeń nie rozpoznali ich stwórcy.
W słowie "raka" nie chodzi o tego typu stwierdzenia
opisujące jakieś głupie myślenie lub działanie,
ale w tym przywołanym przez Jezusa epitecie
"raka" chodzi o coś niezwykle niebezpiecznego.
W czasach Jezusa to słowo miało określony cel.
Było używane po to, by pomniejszyć czyjąś godność,
by niejako uprzedmiotowić go, aby można było
łatwiej się nad nim znęcać lub go niszczyć.
Psychologia społeczna nazywa to dehumanizacją.
Dehumanizacja to świadome używanie takich słów,
za pomocą których pomniejsza się czyjąś godność, bo
wtedy łatwiej wobec niego być niegrzecznym, bezwzględnym,
łatwiej ignorować jego prawa, znęcać się
nad nim czy traktować go instrumentalnie.
Oto przykłady takiego zjawiska. W 1993 roku w Burundi
wybuchła nienawiść plemienia Hutu do plemienia Tutsi.
Prowokatorzy przemocy z plemienia Hutu, aby
wzbudzić w nich jeszcze większą nienawiść, by łatwiej było zabijać członków
plemienia Tutsi, nazywali ich "insektami".
A z relacji amerykańskich kombatantów wojny w Wietnamie dowiadujemy się,
że łatwiej było im znęcać się nad ludnością
cywilną, gdy nazywali ich "żółtkami".
Jezus przestrzega nas przed wypowiadaniem
takich słów, które miałyby dehumanizować,
czyli pomniejszać godność drugiego człowieka w tym celu,
aby wzbudzać wobec niego kampanię nienawiści i pogardy.
Dzisiaj funkcje słowa "raka" pełnią na przykład hejty,
ale też odpowiednikami dehumanizującego, owego pojęcia "raka" są słowa,
które coraz częściej pojawiają się w
ustach jednych polityków przeciwko drugim.
Dalej Jezus, wyjaśniając piąte przykazanie, mówi:
"A kto by swemu bratu rzekł: bezbożniku, podlega karze piekła ognistego".
Słowo "bezbożnik" jest tu przekładem greckiego słowa "more".
To słowo nie opisuje niewiary w Boga,
ale jest wyrazem tego, że komuś odmawia się Bożego obrazu,
to znaczy, że jest bezbożny, czyli pozbawiony
Bożego obrazu i podobieństwa do Boga,
a więc nie jest człowiekiem.
A skoro nie jest człowiekiem, to jest
zwierzęciem podobnym tylko do człowieka.
Dosłownie wyraz "more" oznacza to, co jest typowe
dla natury zwierzęcia, co odzwierciedla zwierzęcość.
Oczywiście w tym słowie nie chodzi o porównywanie ludzi do zwierząt,
jak to jest na przykład w bajkach,
gdzie pewne zachowania ludzkie opisywane są przy pomocy zachowań zwierząt.
Zresztą i sam Jezus mówi do swoich uczniów:
"bądźcie nieskazitelni jak gołębie, a roztropni jak węże".
Ale gdy ktoś mówił do kogoś "more",
to znaczyło "ty jesteś tylko do człowieka podobny,
ale ty nie jesteś człowiekiem, ty jesteś zerem".
To słowo było używane w tym celu, by zakwestionować czyjeś człowieczeństwo.
Jeśli oglądaliśmy film pod tytułem "Misja",
to pamiętamy, ile misjonarze musieli się natrudzić,
aby przekonać wielu Europejczyków, że mieszkańcy Ameryki Południowej noszą
ten sam obraz Boga, co inni ludzie.
Że też są ludźmi.
Dzisiaj podobny problem jawi się w propagandzie
popierającej zabijanie nienarodzonych,
czy też popierającej procedurę in vitro,
w której aby jeden człowiek mógł się urodzić żywy, to kilku musi zginąć.
To są fakty medyczne.
W tym kontekście odpowiednikami pojęcia "more" - bezbożny,
czyli bez obrazu Bożego, bez tego, co jest istotą człowieczeństwa,
w tej narracji są np. określenia "płód", "zarodek",
odnoszone do człowieka w początkowej fazie jego rozwoju.
Takie nazwy odnoszone do człowieka kwestionują jego prawdę,
że jest obrazem Bożym i sprowadzają go do
wartości jakiejś bliżej nieokreślonej istoty,
którą w imię wolności, jeśli zajdzie taka potrzeba, to można go zniszczyć.
Takiego zdehumanizowanego człowieka, odartego z transcendencji,
wyzutego z nadprzyrodzonej wartości, łatwiej jest niszczyć i zabijać.
W usłyszanej dzisiaj wykładni piątego przykazania
dekalogu, które brzmi "Nie zabijaj",
nasz Pan i Zbawiciel przestrzega nas, że język może
być groźniejszy nawet od broni masowego rażenia,
jeśli pozbawiony jest prawdy i miłości.
Dlatego każda wojna zaczyna się od używania takiego
właśnie języka, także ta, która toczy się na Ukrainie.
Rosyjska propaganda wmawia światu, że rosyjskie wojsko poszło na Ukrainę
zanieść tam upragniony pokój.
A ilu to dzisiaj ludzi cierpi z powodu
zdeprawowanej i cynicznej opinii publicznej,
wyrażanej w hejcie, który panuje w mediach społecznościowych.
Ilu to z tego powodu traci nie tylko radość, ale i sens życia.
Ilu to z tego powodu, zwłaszcza młodych
ludzi, targnęło się nawet na swoje życie,
bo można słowem zabijać jak nożem.
Ale ile to dzisiaj pojawia się fałszywych
wiadomości, tak zwanych "fake newsów",
by kogoś zdyskredytować, poniżyć, odebrać
dobre imię i zadać mu śmierć społeczną.
Do owych fałszywych wiadomości należą
dzisiaj szczególnie tak zwane fakty medialne,
czyli wymyślane kłamstwa, które często
powtarzane zaczynają robić wrażenie prawdy.
I zazwyczaj ci, którzy rzucają kamieniem na
innych, sami w tym kamieniu ukrywają zło, które jest w ich sercach.
Nasz Zbawiciel uczy nas, że język posiada ogromną moc.
Może służyć prawdzie albo kłamać.
Może uzdrawiać albo ranić.
Może budować albo burzyć.
Może pocieszać albo zasmucać.
Może pomagać albo szkodzić.
Może wreszcie ocalić życie i może je zabić.
Od sposobu używania języka zaczyna się pokój albo wojna.
Dlatego dzisiaj z wielką pokorą chcemy prosić,
Duchu Święty, naucz nas języka pokoju. Amen.
Do naszego Ojca w niebie zanieśmy pokorne nasze modlitwy.
Módlmy się za pasterzy Kościoła, za
obecnego wśród nas księdza biskupa Wiesława,
aby gorliwie troszczyli się o zbawienie powierzonych im wiernych.
Ciebie prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Módlmy się o rządzących państwami, aby szczerze
zabiegali o pokój w swoich krajach i na całym
świecie i o zakończenie wojny na Ukrainie.
Ciebie prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Módlmy się za wszystkich Polaków i za poległych polskich pocztowców,
aby bohaterstwo naszych przodków, którzy
oddali życie w obronie naszej ojczyzny,
budziło ducha patriotyzmu w każdym pokoleniu.
Ciebie prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Módlmy się za dzieci i młodzież, którzy rozpoczynają nowy rok szkolny,
aby światło Ducha Świętego towarzyszyło ich nauce i rozwojowi.
Ciebie prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Módlmy się za nauczycieli, wychowawców i rodziców,
aby w nowym roku szkolnym czerpali mądrość i siły z Ewangelii.
Ciebie prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Módlmy się za nas tu zgromadzonych, abyśmy całym sercem uwierzyli,
że Chrystus naprawdę jest pośród nas i prowadzi nas ku zbawieniu.
Ciebie prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Boże, nasz Twórco i Zbawicielu, przyjmij nasze modlitwy
i obdarz nas wszystkich błogosławieństwem pokoju.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Boże mój, Boże, szukam Ciebie i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą jak ziemia łaknąca wody.
Boże mój, Boże, szukam Ciebie i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą jak ziemia łaknąca wody.
Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, więc sławić Cię będą moje wargi.
Boże mój, Boże, szukam Ciebie i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą jak ziemia łaknąca wody.
Módlcie się, aby moją i Waszą ofiarę przyjął Bóg Ojciec Wszechmogący.
Niech Pan przyjmie ofiarę z rąk Twoich na cześć i chwałę
Swojego imienia, a także na pożytek nasz i całego Kościoła Świętego.
Panie nasz Boże, składamy Ci ofiarę Twojego Syna, Króla Pokoju,
pod postaciami chleba i wina, które oznaczają pokój i jedność.
Spraw, aby ta ofiara umocniła zgodę między wszystkimi
Twoimi dziećmi, przez Chrystusa, Pana naszego.
Pan z Wami. I z duchem Twoim. W górę serca.
Wznosimy je do Pana.
Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu.
Godne to i sprawiedliwe.
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, aby Ciebie, Boże, chwaliły niebo i ziemia.
Chociaż nie potrzebujesz naszego uwielbienia, pobudzasz nas
jednak swoją łaską, abyśmy Tobie składali dziękczynienie.
Nasze hymny pochwalne niczego Tobie nie dodają, ale się przyczyniają
do naszego zbawienia przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa.
Dlatego zjednoczeni z chórami aniołów, wysławiamy Ciebie, z radością wołając.
[pieśń religijna]
Zaprawdę święty jesteś, Boże, źródło wszelkiej świętości.
Uświęć te dary mocą Twojego Ducha, aby stały się dla
nas ciałem i krwią naszego Pana, Jezusa Chrystusa.
On to, gdy dobrowolnie wydał się na mękę, wziął chleb i
dzięki Tobie składając, łamał i rozdawał swoim uczniom, mówiąc:
"Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy, to jest
bowiem ciało moje, które za Was będzie wydane".
Podobnie po wieczerzy wziął kielich i ponownie
dzięki Tobie składając, podał swoim uczniom, mówiąc:
"Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, to jest bowiem kielich krwi mojej,
nowego i wiecznego przymierza, która za Was i za wielu będzie wylana
na odpuszczenie grzechów. To czyńcie na moją pamiątkę".
Oto wielka tajemnica wiary.
Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu,
wyznajemy Twoje zmartwychwstanie
i oczekujemy Twego przyjścia w chwale.
Wspominając śmierć i zmartwychwstanie Twojego Syna,
ofiarujemy Tobie Boże chleb życia i kielich zbawienia
i dziękujemy, że nas wybrałeś, abyśmy stali przed Tobą i Tobie służyli.
Pokornie błagamy, aby Duch Święty zjednoczył nas
wszystkich przyjmujących ciało i krew Chrystusa.
Pamiętaj, Boże, o Twoim Kościele na całej
ziemi, spraw, aby lud Twój wzrastał w miłości.
Razem z naszym papieżem Franciszkiem, naszym biskupem Tadeuszem,
obecnym wśród nas biskupem Wiesławem oraz całym duchowieństwem.
Pamiętaj także o naszych zmarłych braciach i
siostrach, którzy zasnęli z nadzieją zmartwychwstania.
O pocztowcach polskich w Gdańsku, którzy zginęli na
posterunku, a także rozstrzelanych na gdańskiej Zaspie.
O wszystkich żołnierzach z kampanii wrześniowej,
którzy przelali krew za ojczyznę swoją.
Pamiętaj, Boże, o wszystkich, którzy w Twojej łasce odeszli z tego świata.
Dopuść ich do oglądania Twojej światłości.
Prosimy Cię, zmiłuj się nad nami wszystkimi
i daj nam udział w życiu wiecznym.
Z Najświętszą Bogu Rodzicą, Dziewicą Maryją,
ze Świętym Józefem, ze Świętymi Apostołami i
wszystkimi świętymi, którzy w ciągu wieków podobali się Tobie,
abyśmy z nimi wychwalali Ciebie przez Twojego Syna, Jezusa Chrystusa.
Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie, Tobie, Boże Ojcze Wszechmogący, w
jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała przez wszystkie wieki wieków.
Módlmy się do Ojca Niebieskiego, jak nas nauczył Jezus Chrystus.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź
królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść
nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom
i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.
Wybaw nas, Panie, od zła wszelkiego i obdarz nasze czasy pokojem.
Wspomóż nas w swoim miłosierdziu, abyśmy zawsze wolni od grzechu i bezpieczni od
wszelkiego zamętu, pełni nadziei oczekiwali przyjścia naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
Bo Twoje jest królestwo i potęga i chwała na wieki.
Panie Jezu Chryste, Ty powiedziałeś swoim apostołom:
"Pokój Wam zostawiam, pokój mój Wam daję".
Prosimy Cię, nie zważaj na grzechy nasze, lecz
na wiarę swojego Kościoła i zgodnie z Twoją wolą
napełniaj go pokojem i doprowadź do pełnej
jedności. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Amen.
Pokój Pański niech zawsze będzie z Wami.
I z duchem Twoim.
Przekażcie sobie znak pokoju.
[pieśń religijna]
Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata.
Błogosławieni, którzy zostali wezwani na Jego ucztę.
Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale
powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.
[pieśń religijna]
Módlmy się.
Boże nasz Ojcze, posiliłeś nas ciałem i krwią Twojego Syna.
Daj nam ducha miłości, abyśmy skutecznie szerzyli wśród wszystkich ludzi pokój,
który Zbawiciel nam zostawił. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Bardzo dziękuję wszystkim Państwu za wspólnotę modlitwy ofiarowanej
za tych, którzy poświęcili swoje życie za naszą Ojczyznę.
Przyjmijmy Boże Błogosławieństwo. Pan z Wami. I z duchem Twoim.
Niech Imię Pańskie będzie błogosławione. Teraz i na wieki. Wspomożenie nasze w imieniu Pana.
Niech Was błogosławi Bóg Wszechmogący, Ojciec
i Syn i Duch Święty. Amen. Idźcie w pokoju Chrystusa.
Bogu niech będą dzięki.
[pieśń religijna]