Wybierz zwierzę, które pasuje do Ciebie.
Znajdź przyjaciela.
Nie kupuj. Adoptuj.
Dzień dobry Państwu, Natalia Gawlik. To jest program "Z Promyka do domu".
Dzisiaj na tapecie dwa psiaki: Raya i Fart i powiem Państwu,
że planowo miały być koty, ale szczęśliwie złożyło się tak,
że jeden z kociaków poszedł już do domu przed nagraniem, przed emisją.
No i mamy dzisiaj psiaki. O tych psiakach opowie Joanna Gołaszewska
wolontariuszka z Promyka.
Dzień dobry. Wolontariuszka od lat pięciu? Mniej więcej tak.
Mniej więcej od lat pięciu, a nasza pierwsza bohaterka
ma lat mniej więcej trzy lub cztery. Poznajcie Rayę.
Proszę Państwa, to była Raya
około trzynastokilogramowa suczka, wielkościowo do kolana.
W schronisku od czerwca 2023 roku
czyli od kilku miesięcy.
Pani Joanno, ona się błąkała przez dwa tygodnie i przywieziona
została z interwencji.
Proszę opowiedzieć o tej historii, w jakich okolicznościach
ona do Państwa trafiła?
Raya błąkała się w okolicach obwodnicy, przy węźle Auchan.
To takie jest specyficzne miejsce.
My podejrzewamy, że ona po prostu została tam wyrzucona z samochodu,
dlatego, że ona na samochody reaguje
bardzo ciekawie, bo z jednej strony jest nimi zainteresowana,
a z drugiej strony je oczekuje.
Raya była trudna w ogóle do złapania, tam kilka osób próbowało
ją złapać, ale ona była tak wystraszona, że po prostu przed wszystkimi
uciekała.
Miejsce bardzo trudne, bardzo niebezpieczne.
Ona w tym miejscu sobie poradziła i myślę, co ważne,
był w niej taki ogromny instynkt przetrwania, bo jadła... Co jadła?
Ona jadła sarnę, znalazła tam padłą sarnę i w sumie dzięki
tej sarnie udało jej się przeżyć.
Tam jest też jakieś oczko wodne, z którego prawdopodobnie piła
ludzie też próbowali ją tam zainteresować
jedzeniem, zostawiali tam, z tego co pamiętam, chleb i jakieś
tam puszki i ona z tego chętnie korzystała, ale z drugiej strony
była na tyle nieufna, że w ogóle nie chciała do tych ludzi podejść.
Czyli chętnie brała to, co jej zostawiano, ale od razu uciekała.
Jak jej stosunek do człowieka wygląda dzisiaj po tych kilku
miesiącach Państwa pracy w warunkach schroniskowych?
To jest zupełnie inny pies.
Ryan na początku była przerażona, kiedy pierwszy raz weszłam
do niej do boksu, ona się posikała pod siebie.
W ogóle nie chciała kontaktu z człowiekiem, pokazała mi wszystkie
zęby, szczekała bardzo głośno, stąd też się wzięło jej imię,
dlatego, że imię wzięliśmy od diwy Mariah Carey, bo ona po prostu
ma taki specyficzny, piękny szczek i uznaliśmy, że to będzie
idealne imię dla niej.
Ona w tej chwili kocha ludzi, ale pod warunkiem, że ona ich zna.
Tak jak widzieliście
ona nie chciała na początku do was podejść, ale po jakimś czasie
już chciała się zaprzyjaźnić.
I to jest taki pies, który będzie fantastyczny dla kogoś, kto
psy rozumie.
Tak, ja może Państwu nieco więcej opowiem o planie zdjęciowym.
Jak on wyglądał.
Pojawiliśmy się we troje, czyli operator, syn operatora i ja.
I suczce najbliżej było do mnie, czyli w pierwszym kontakcie
ona woli kobietę. Syn nastolatek
naszego operatora.
trochę niepewnie do niej podchodził, więc ona też tą niepewnością
mu odpowiedziała.
Był taki moment, że strzyknęła uszami i mówię: "Łukasz, zabierz rękę,
bo ona już tego nie chce kontaktu"
Tak, ona jest bardzo komunikatywna i ona bardzo ładnie pokazuje,
kiedy coś jej się podoba, a kiedy czegoś się obawia, więc osoba,
która dobrze czyta psy, na pewno się z nią porozumie.
To był przypadek, że ona akurat mnie sobie wybrała.
Czy w takich sytuacjach codziennych jej rzeczywiście bliżej
jest do kobiet niż do mężczyzn? Wydaje mi się, że jest jej bliżej do kobiet,
dlatego, że pracują z nią kobiety.
I ona lepiej nas zna i lepiej nas rozumie, dlatego, że ona wszystkie
osoby, które zajmują się Rayą w schronisku, to są kobiety w tej chwili.
Jaka ona jest w relacjach z innymi psami?
Raya jest bardzo mądra i jest socjalnie mądra.
Kiedy psy nam się pokłóciły na wybiegu, Raya wpadła między nie
i je rozdzieliła.
Ona potrafi komunikować się z innymi psami, mieszkała z psem,
który jest psem bardzo strachliwym i dawała mu bardzo duże
wsparcie.
Jest po prostu mądra. Jest mądra i skoczna, o czym też widzowie powinni wiedzieć.
Tak.
Raya jest na tyle skoczna, że kiedy jedna z naszych koleżanek
wyszła z wybiegu, Raya uznała, że stado jej się rozdzieliło i należy
to stado połączyć, więc przeskoczyła nad ogrodzeniem,
po to, żeby sprowadzić koleżankę z powrotem. Więc tutaj sygnał
do naszych widzów, że na to trzeba zwrócić uwagę, że jak zobaczy
swojego człowieka za płotem, to ten płot potrafi być przez nią
pokonany.
Potrafi przeskoczyć. Lubi pochwały, prawda? Oj, bardzo.
Raya jest w ogóle psem, który pracuje za pochwały.
To jest
To jest rzadko spotykane, bo psy części pracują na smaczki.
Raya kocha słyszeć od człowieka "dobry pies".
To też widzieliście, "dobry pies" powoduje u niej po prostu uśmiech.
To takie prężenie ciała, ona po prostu jest przeszczęśliwa, że zrobiła coś,
czego człowiek od niej oczekiwał.
Ona też jest rozrywkowa, lubi zabaweczki. Tak. Raya lubi piłki,
lubi sobie pociumkać pluszaki.
To jest taki pies z którym będzie co robić w domu.
Ona nie lubi nudy.
Jak z zachowywaniem czystości, jak ze spacerami, czy ciągnie
na smyczy, czy ładnie chodzi? Z tym ciągnięciem na smyczy schroniskowych psów
to jest ciekawa historia, bo one wychodząc z boksu, bardzo często
ciągną, ale im dalej są od schroniska,
tym idą luźniej na smyczy. I z Rayą jest właśnie taki przypadek.
Ona wychodzi bardzo szybko, bo ona chce wyjść ze schroniska,
a im dalej od schroniska i od tego zgiełku jesteśmy, tym ona lepiej idzie.
To jest oczywiście wszystko do wypracowania.
To, że ona w schronisku nie chodzi super fajnie, nie oznacza,
że nie nauczy się tego w domu.
Mhm, czy ona jest psem, który potrafi się zaprezentować widowni?
Nie. To jest jeden z tych psów, który nie pokaże się w schronisku,
ponieważ ona dobiega do kraty i szczeka, ale nie szczeka, bo coś się jej nie podoba,
tylko ona szczeka, żeby zwrócić na siebie uwagę.
A na takie psy ludzie najczęściej uwagi niestety
nie zwracają. Bo chcą mieć fajnego, grzecznego, cichutkiego pieska,
prawda?
I takim psom jest są jest bardzo ciężko się zaprezentować
i ona właśnie w schronisku
kompletnie się nie pokazuje. Jej boks jest często też pomijany,
bo jej kolega z boksu jest dokładnie taki sam jak ona.
Taki mały narwaniec, też podbiega do kraty, szczeka.
Ludzie raczej chcą ciszy i omijają te boksy, w których jest głośno.
Ja myślę, że to bardzo wyraźnie powinno wybrzmieć,
że to zachowanie psa, który jest w boksie, do którego, do tego boksu
podchodzi nieznajomy człowiek, no wywołuje emocje i to zachowanie
no nie jest tym, co pies potrafi pokazać, chociażby w takich
warunkach, kiedy przyjeżdżamy na plan zdjęciowy
mamy dla siebie pół godziny, godzinę, to jest zupełnie co innego.
Tak, i wy poznaliście Rayę prawdziwą.
Nie poznaliście jej właśnie jako takiego szczekliwca w boksie.
Tylko poznaliście dziewczynę, która potrafi być cicho, która
jest spokojna, która zagląda, sprawdza. Ona też bardzo lubi węszyć.
Tak jak ciebie obwąchiwała na początku, żeby sprawdzić,
kim jesteś.
Mhm.
Ona lubi wodę też.
O tym też powinniśmy powiedzieć. Kiedy pojechaliśmy do Otomina na spacer
Raya pierwsze co zrobiła, jak zobaczyła jezioro Otomińskie,
tam wpadła, żeby zamoczyć łapę.
Ona chętnie by popływała, ale już było zbyt zimno.
Trudno było ją wyciągnąć z wody.
Jak ona się zachowuje w takich warunkach leśnych, bo to był też
taki spacer po lesie.
Ona była zachwycona lasem, zachowywała się
kompletnie inaczej niż w otoczeniu schroniska, tak jakby
znała te spacery leśne, to było dla mnie ciekawe, bo ona wpadła
w liście, zaczęła je podrzucać, tarzała się w tych liściach,
była bardzo zadowolona, że tam jest.
Ciężko było też ją namówić do powrotu, bo ona tak bardzo chciała eksplorować.
Tam było też mnóstwo zapachów i ona nie chciała wracać.
To było też takie ciekawe dla nas.
Jak Pani sądzi, dlaczego ona jeszcze nie znalazła domu?
To nie jest pies problematyczny, prawda?
W cudzysłowie oczywiście. Myślę, że problemem Rai jest to,
one z psim psem. Ona nie jest
instagramowej urody.
Ludzie szukają piesków bardzo urodziwych.
Dla mnie ona jest śliczna, ale to nie jest taki pies, który jest
pierwszym wyborem bardzo często.
I może ta pierwsza reakcja, czyli szczekanie, tak?
To też, to też może być powód, że ludzie nie zwracają na nią uwagi, tylko po prostu
ją pomijają.
Proszę Państwa, Raya cudowna psineczka, około trzy-, czteroletnia
suczka, która bardzo wypatruje swojego człowieka.
Drugi bohater dzisiejszego odcinka to psiak o wymownym imieniu Fart.
Mam nadzieję, że udział w tym programie, wirtualny udział
dla Farta będzie fartowny i dzięki tej odsłonie, znajdzie swojego
człowieka i swój dom.
O Farcie wiemy tyle, że ma około pięciu lat, waży około dwunastu kilogramów
i trafił do schroniska
w marcu 2021 roku i uwaga
na cztery miesiące trafił do domu. W listopadzie tego samego roku
wrócił z adopcji, bo się nie sprawdził.
Czy takie sytuacje często się zdarzają, pani Joanno?
Na szczęście nie zdarzają się często, ale się zdarzają.
I to często jest problem taki, że ludzie nie rozumieją swoich psów.
Psy nie mówią takim głosem jak my, ale mówią, ponieważ potrafią
wszystko pokazać.
Jeżeli człowiek rozumie, co pies pokazuje, to rozumie swojego psa.
Jeżeli nie rozumie, co pies pokazuje, to powstają nieporozumienia
na linii pies - człowiek i wtedy bardzo często zwierzaki wracają.
A Fart przecież fantastycznie się komunikuje, prawda?
Fart jest mistrzem komunikacji i to powie każda jedna osoba,
która go zna.
Fart fajnie komunikuje się z psami, ale super komunikuje się
z człowiekiem.
On bardzo ładnie pokazuje, kiedy coś mu się podoba.
Równie ładnie pokazuje, że mu się coś nie podoba.
Pokazuje, że chce wrócić, pokazuje, że koniec zabawy, że ma czegoś dosyć,
pokazuje, że jest przebodźcowany.
On jest naprawdę bardzo, bardzo komunikatywnym psem.
Powroty z adopcji to dla mnie taki temat,
nie potrafię tego zrozumieć.
Mam wrażenie, że ludzie, którzy nie podołają, nie zrobili wszystkiego.
Nie chce mi się wierzyć...
Powiem Pani osobistą historię. Moja labradorka cudowna psineczka
grzeczna, spokojna, dwa razy wracała z adopcji.
Myślę sobie, cholera, jak to jest możliwe, że taki cudowny pies
nie trafił na odpowiednich ludzi wcześniej.
Bo to jest tak człowiek chce mieć psa, a niekoniecznie jest gotowym
na to, żeby być opiekunem psa. Tu się zderza tak zwane ludzkie chciejstwo
z możliwościami.
Fart
pięć lat, bardzo energiczny chłopak, też skoczny jak Ray
więc raczej nie do domu z małymi dziećmi, ale to, co myślę,
że musi wybrzmieć - absolutny fan piłeczek. Fart kocha piłki,
on za piłki da się pokroić. Za piłki wskoczy w ogień, tak jak za swoim człowiekiem zresztą.
Dla niego piłki są centrum wszechświata.
On na przykład nie lubi za bardzo pluszaków, w przeciwieństwie
do Rayki, ale piłki to jest top of the top.
Ja widziałam, jak on cudownie z Panią funkcjonuje, ale te wasze
początki wcale nie były takie och i ach.
Początki były trudne, bo kiedy weszłam do Farta,
to Fart od razu pokazał mi cały fortepianik zębów.
A zęby na piękne! Piękne ma, to prawda. Kiedy usiadłam, to podbiegł i po prostu
ugryzł mnie w rękę.
Czyli walnął Panią, tak mówicie w schronisku. Był przestraszony.
On od razu wiedział, że to nie jest fajne zachowanie, że ono nie
jest akceptowalne.
Ja w takich sytuacjach nie krzyczę na psy, bo to jest też sposób
komunikacji.
Powiedziałam mu, że mi się to nie podoba i on odszedł.
Krążył wokół mnie, krążył, obserwował, co ja robię.
Drugim problemem było to, że on nie chciał w ogóle założyć obroży.
Ja przez godzinę pokazywałam mu tą obrożę.
Próbowałam zachęcić, żeby on podszedł i dał sobie ją założyć
i dopiero po godzinie on stwierdził, ok no jesteś taka uparta,
to spróbujmy. I kiedy ja ubrałam mu tę obrożę, to on się położył
brzuszkiem do góry i ja tak trochę zamarłam, bo nie wiedziałam,
co ja mam robić.
Czy ja mam go głaskać, czy podpiąć, czy już próbować wyjść.
Ale stwierdziłam ok.
Skoro już pokazałeś ten brzuch, to ja cię pogłaszczę. I on był
taki szczęśliwy, taki po prostu rozanielony, że stwierdziłam,
ok
to zapinamy tę smycz i idziemy na spacer.
I kiedy on usłyszał słowo spacerek, to był taki w ogóle zadowolony
i mówi, aha, to jest coś co znam, no to chodźmy.
To będzie fajny człowiek. Tak. I właściwie od tego momentu my tak się dobrze zakumplowaliśmy.
Problemem było też to, że on potem uznał, po tym jak się zakumplowaliśmy,
że mnie trzeba bronić, że ja jestem zasobem.
Trzeba mnie bronić, że nikt nie mógł do nas w ogóle podejść, bo
to jest na pewno jakieś zagrożenie dla mnie, a ja jestem ulubioną ciocią.
I to musieliśmy też przepracować.
W tej chwili Fart ma dużo wolontariackich cioć i nie ma już takiego
problemu.
On jakby nauczył się, że ludzie są fajni, że można z różnymi ludźmi
pracować i że to nie musi być jedna jedyna osoba.
On, podobnie jak Raya, też nie potrafi się zaprezentować,
prawda?
Nie, bo on wisi na kracie i też poszczekuje sobie, bo on chce zachęcić człowieka,
żeby zwrócił na niego uwagę.
On wywija tam, podskakuje i to też człowiek sobie myśli o matko
taki wariat, po co mi taki pies?
A on w takich warunkach z kanapą jest psem absolutnie kanapowym.
On potrafi leżeć spokojnie, on potrafi położyć główkę na kolanach,
żeby go głaskać.
Jest zainteresowany byciem obok człowieka.
Fart też był ostatnio na tym Państwa wypadzie do lasu nad jezioro.
Jak on się zachowywał w takich warunkach przyjaznych?
Pierwsze zdziwienie dla mnie to było to, że on się super zachowywał
w autobusie, bo część psów sobie tam poszukiwała.
Fart był cicho.
Fart zajął swoje miejsce i bardzo grzecznie jechał, co sugeruje,
że on już musiał jeździć autobusem i to nie było dla niego nic
nowego.
Bardzo fajnie też się zaprezentował w lesie.
Tam było i rodziny zainteresowane nim, no niestety tak się zdarzyło,
że nie wróciły do schroniska, bo to tak bywa, że gdzieś pies się
spodoba, ale ludzie przegadają w domu i stwierdzają, że to jeszcze
nie ten czas, albo jednak nie ten pies, ale on sobie bardzo dobrze
dał radę i to było fajne
zobaczyć go poza schroniskiem.
Bo on w schronisku już jednak troszeczkę czasu jest i zobaczyć,
że on się odnajduje w innych miejscach i odnajduje się bardzo
fajnie.
Podejrzewam, że ludzie mogli widzieć w nim takiego psa właśnie
domowego, z którym chcieliby żyć.
On jest niewielkich gabarytów, bo jest taki do połowy łydki,
bym powiedziała, więc no ja przerabiałam i większe psiaki i mniejsze.
Z małym Proszę państwa jest naprawdę wygodnie.
Jest łatwiej, bo łatwiej go gdzieś przenieść, podnieść, przestawić.
Wstawić do kąpieli.
Mój pies jest duży, więc no jest znacznie trudniej.
O Farcie jeszcze warto, żebyśmy powiedziały, że zna kaganiec,
jeździ autobusem
to, co wybrzmiało przed chwilą. W warunkach schroniskowych
nie reaguje na koty.
A jak z psami sobie radzi? Fart wybiera sobie kumpli.
To jest trochę tak jak z ludźmi.
Fart nie atakuje pierwszy, jeżeli zostanie zaatakowany przez
psa, to odpowie, ale on się nie rzuca.
On poszczeka, popatrzy na człowieka, jemu trzeba wtedy powiedzieć,
że jest ok i on potrafi takiego psa minąć.
On nie jest reaktywny i pod tym kątem
to jest bardzo duży plus. On nie jest wyrywny do psów, ma swoich
kumpli z którymi chodzi na spacery wspólne, ich lubi, lubi sunie,
więc istnieje opcja, że odnalazłby się w domu z jakąś suczką,
ale to jest zawsze kwestia poznania. W boksie dzisiaj jest sam?
Tak, mieszka sam. No i o jego emocjonalności
myślę, że warto powiedzieć parę zdań.
Mówiła Pani, że wyczuwa emocje człowieka fantastycznie.
Tak, to jest pies, który doskonale czyta emocje ludzkie.
Kiedy ja jestem zła, a zdarza mi się, bo coś mi nie poszło, to on bardzo
stara mnie się rozbawić.
Ja o nim trochę mówię "błazenek", bo on wtedy robi wszystko,
żeby człowiek się uśmiechnął.
On zaczepia, przynosi piłeczki, liże, kombinuje po prostu
co tu zrobić,
żeby człowiek się uśmiechnął. On w ogóle lubi, jak człowiek
jest zadowolony.
Proszę Państwa, no i o to chodzi, żeby i psiaki były zadowolone
i żeby psy były zadowolone.
Pani Joanna Gołaszewska, wolontariuszka z Promyka, była moimi
i Państwa gościem.
Dziękuję za Pani czas, za Pani pracę na rzecz zwierząt i za to spotkanie.
Również dziękuję,
było mi bardzo miło.
Proszę Państwa, Raya i Fart to psiaki, które były bohaterami
dzisiejszego odcinka, bardzo wypatrują swojego człowieka,
bardzo wypatrują swojego domu i głęboko wierzę, że dzięki temu
projektowi
wśród Państwa znajdzie się ktoś, kto będzie mógł zapewnić dom,
inną rzeczywistość,
inne życie tym psom. Do zobaczenia za tydzień, dzięki serdeczne.
Wybierz zwierzę, które pasuje do Ciebie.
Znajdź przyjaciela.
Nie kupuj. Adoptuj.