Duża osoba ma nadwagę, albo jest otyła, ale jeśli robimy wyniki
badań, to się okazuje, że ta osoba jest anemiczna, że ona po prostu
ma olbrzymie niedobory żywieniowe. I później ktoś pyta
"ja taka duża, ważę 100 dwadzieścia kilogramów, jak ja mogę mieć
niedobory żywieniowe?"
A co Pani je? Więc jadamy
zaledwie kilka składników. Jemy dużo białej mąki, jadamy
słodycze, jadamy pieczywo, też najgorszej jakości, jadamy
przetworzone tłuszcze zwierzęce. Garnitur kroimy, szyjemy na miarę.
Tak samo dieta musi być indywidualnie dobrana pod daną
osobę.
Są różne nawyki żywieniowe, są różne tolerancje pokarmowe.
Części produktów nie możemy, część możemy, część nam smakuje,
coś nam nie smakuje.
Szukam nowych smaków, nowych przypraw, nowych ziół, nowego
warzywa. Jak już coś takiego znajdę, to przygotowuje z tego
i soki, zupę i puree i deser, ciasto i tak dalej. Więc, ja się w pewnym
sensie bawię
żywieniem. Dzisiaj moim gościem jest Maria Fall-Ławryniuk,
dietetyk i terapeutka ruchowa od 22 lat odchudza
ludzi w Centrum Sylwetka.
Nie, nie, nie odchudzasz? Konsultantka żywieniowa i terapeutka
ruchowa w Gdańskiej Akademii Walki z Rakiem.
W ciągu tych 22 lat udało się już w sumie zrzucić
36 ton. Tak, 36 ton, bo skrupulatnie
się to liczy, Wy to liczycie. To jest naprawdę niezły wynik. No wynik jest
fantastyczny, no aczkolwiek to trwało 22 lata.
Więc, tutaj dużo wysiłku, wiele osób, czasem te same
osoby wracały. Kto do Ciebie przychodzi po pomoc? No bo to jest zazwyczaj
na początku przyjścia wołanie o pomoc.
No to jest trudno sklasyfikować osoby. Jest część osób, które
mają bardzo dużą nadwagę i właściwie jesteśmy ostatnią deską
ratunku.
Nie wiedzą już, jakie kroki mają podjąć. Prób było mnóstwo wcześniej.
Natomiast, większość to jednak jest taki przedział wiekowy
50-60. Kobiety, które w pewnym momencie
zauważają, że coś się dzieje z masą ciała, że zmienia się
struktura ciała, że tych kilogramów przybywa. I świadomie chcą
po prostu działać, zadbać o sylwetkę. Ale to już jest ta menopauza?
I nie wiem, na siłownię nie pójdę, bo się czegoś
obawiam i wtedy idę do Ciebie? Znaczy może niekoniecznie na siłownię.
Jest duża grupa ludzi, którzy na siłownię właśnie nie chcą pójść,
bo twierdzą, że to jest jednak dla młodszych osób. Na rehabilitację
jeszcze się nie nadają. Więc, ja jestem jakby takim ogniwem pośrednim.
Metodę naszą odchudzania
azwałam ją metodą terapii skojarzonej.
Wypracowaliśmy przez długi okres czasu, więc często przychodzą
znajomi znajomych, którym się udało, którzy zrzucili kilka
kilogramów, bądź kilkanaście kilogramów. Głównie właśnie
z polecenia.
Ale powiedz mi, jak to jest z tym odchudzaniem?
Trudniej jest kobietom, mężczyznom, młodszym, starszym, dzieciom
młodzieży?
Na pewno łatwiej jest panom. Aczkolwiek, panowie to właściwie
stawiają sobie takie krótkie cele, że w ciągu trzech miesięcy
muszą zrzucić 10 kilogramów bo coś będzie, jakieś wydarzenie
rodzinne, ślub syna czy jakaś impreza w pracy. I to im się udaje.
I te 10 kilogramów dla panów, jak naprawdę zmienią nawyki
żywieniowe, wprowadzą trochę ruchu
jest super, idealnie. Tylko u panów jest ten problem, że trudniej
jest utrzymać zmianę tych nawyków na dłuższy okres czasu.
Natomiast, dzieci często mają już takie właściwie od najmłodszych lat
problemy z utrzymaniem masy ciała. Często są to zdrowotne
jakieś uwarunkowania, więc jeśli rodzic już w pewnym sensie
ustabilizuje stan zdrowotny dziecka, to wtedy my możemy już
pomagać poprzez zmianę nawyków żywieniowych, poprzez wprowadzenie
odpowiedniej aktywności. No właśnie, nawyki żywieniowe i ta systematyczność.
To się wydaje, że to tak łatwo brzmi. A to właściwie są najtrudniejsze
rzeczy, prawda? Znaczy są najtrudniejsze rzeczy. Nawyki żywieniowe
właściwie wynosimy z domu rodzinnego. W pierwszych,
powiedzmy, 3 do 5 lat kształtują się
nasze smaki, nasze nawyki żywieniowe, nasze gusta. I tutaj
właśnie jest duża
jednak rola rodziców. Powiedz mi, co wyniosłaś z domu?
Dobre nawyki żywieniowe? Czy Ty się tego nauczyłaś?
Znaczy mi się wydaje, że tak. Bo zawsze u nas było kolorowo, zawsze
było dużo warzyw. Mieliśmy swój ogródek gdzieś w okolicy, więc
wiele produktów przetwarzaliśmy.
Uważam, że na pewno 50 procent wyniosłam z domu. A 50 się nauczyłaś?
A 50 się nauczyłam.
Może dlatego, że gdzieś tam cały czas
ja uwielbiam taką bioróżnorodność.
Szukam nowych smaków, nowych przypraw, nowych ziół, nowego
warzywa. Jak już coś takiego znajdę, to przygotowuję z tego
i soki zupę i puree i deser, ciasto i tak dalej. Więc, ja się w pewnym
sensie bawię żywieniem. Oprócz tego, że jestem po dietetyce,
po żywieniu, kończę różne kursy kulinarne. I oprócz tego, że ja
sama kończę różne kursy, to przy okazji prowadzę różnego rodzaju
warsztaty żywieniowe. Dla dzieci, dla młodzieży, współpracuję
ze szkołami, dla osób z nadwagą, otyłością, dla seniorów. A powiedz mi
a Twoja rodzina kiedyś miała problemy z nadwagą? Raczej nie.
Raczej nie, raczej aktywność fizyczna jest na porządku dziennym.
I jednak każdy mimo tego, że wszyscy mamy trochę różne gusta,
to jednak bardziej zdrowo. Ale nie buntowali się nigdy, że Ty
ciągle tak na zielono i kolorowo?
Może chcieliby bitą śmietanę, albo lody? Znaczy, raczej nie.
Nigdy nie było właśnie
jakiegoś takiego buntu kulinarnego, że my chcemy coś innego.
Właściwie ja nikomu nie zabraniałam.
Jak macie ochotę na jakiś tam kotlet schabowy, to proszę bardzo.
Słuchaj, jak to jest z tymi dietami? Bo wiesz co, jak właściwie
zacząć czytać o dietach,
to możnaby się zagubić.
Dieta bez cukru, bez tłuszczu, bez węglowodanów, keto, bez białka,
diety cud. Właściwie jak żyję, to ciągle słyszę o dietach
cud.
A co Ty myślisz o tych wszystkich dietach? Znaczy, na pewno dieta
musi być indywidualnie dopasowana.
Garnitur kroimy i szyjemy na miarę, tak samo dieta musi być indywidualnie
dobrana pod daną osobę. Są różne nawyki żywieniowe, są różne tolerancje
pokarmowe. Części produktów nie możemy, część możemy, część
nam smakuje, coś nam nie smakuje. Każdy z nas, ma jakieś
tam powiedzmy, schorzenia, jakieś problemy zdrowotne. Więc
tutaj również dieta powinna być, czy pod niedoczynność tarczycy,
czy pod nadciśnienie, czy pod cukrzycę, czy pod jakieś inne jeszcze
schorzenie jakby ustawiona. Czyli zaczynamy od tego, że budujemy
bazę produktów, które danej osobie służą i na podstawie tego
przygotowujemy dietę.
Oczywiście są osoby, które powiedzą, że nie lubią warzyw, owoców,
nie lubią nabiału, nie lubią chudego mięsa i właściwie nie mamy
produktu, z którego budować tę dietę.
Więc, wtedy albo idziemy na jakiś kompromis. Więc, musi być baza
produktów, z których tworzymy dietę. I to się najczęściej udaje,
że jednak może jak nie to, no to wprowadzamy inne produkty. Jeśli
nie te warzywa, no to inne warzywa.
No dobrze, ale na przykład taka dieta, na której, nie wiem,
często wydaje się, że są mężczyźni, czyli ta dieta taka dużo
mięsa, dużo białka. Ta keto dieta to jest naprawdę zdrowa dieta?
Znaczy, w ogóle sobie jej nie wyobrażam, ale niektórzy są na
niej i to długo i ona daje rezultaty. Tylko, czy ona daje rezultaty
na zawsze? Znaczy, daje rezultaty krótkotrwałe, ponieważ no
na przykład młodzi panowie, jeśli chcą budować masę mięśniową,
to potrzebują trochę więcej białka, trochę więcej mięsa tylko
muszą pamiętać, że muszą być gdzieś jeszcze warzywa, oprócz
tego także. Musi być błonnik, że musi pracować perystaltyka
jelit, żeby jakby nie przeciążyć organizmu zdrowotnie,
to jednak nie może być samo mięso, tak.
Efekty takie spektakularne były u osób, które podejmowały
dietę wysokobiałkową, ale później gdzieś coś się kończyło.
Albo kondycyjnie,
te osoby słabły, albo nie mogły umysłowo pracować, ponieważ
mózg potrzebuje glukozy. Mózg nie czerpie energii
z mięsa.
Mózg potrzebuje glukozy, więc w postaci czy warzyw, czy owoców
czy fruktozy
musimy jakoś też mózg nakarmić, czy za pomocą węglowodanów złożonych.
Czy Ty czasem, nie wiem, czytasz w internecie takie hasła: o to taka
celebrytka jeszcze podstawiła jeden produkt i zobaczcie jak
ona cudownie wygląda i cudownie schudła. Mnóstwo
jest takich informacji. Co Ty o tym myślisz? To jest takie robienie
ludziom wody z mózgu? Dokładnie, po prostu nie mogę czytać takich
informacji, bo przez wiele lat pracuję z ludźmi, pomagam ludziom
z redukcją masy ciała, czasem jest to ktoś, kto chce zredukować
10-20-30 czasem ktoś chce 5 kilogramów
i ma z tym problem Więc, na pewno nie ma takiej diety, która po prostu
skutecznie przy odstawieniu jednego produktu jest w stanie
wymodelować sylwetkę. Powiedz jak to jest, czy każdemu
można pomóc, bo są ludzie, którzy mają za dużo kilka
lub kilkanaście kilogramów. Ale są też tacy i coraz więcej jest
takich osób, którzy mają po kilkadziesiąt kilogramów więcej.
No nie jest łatwo zrzucić dietą i ćwiczeniami? Dokładnie, często
właśnie takich dużych pacjentów namawiamy na zabiegi bariatryczne.
To tak zwane zmniejszanie żołądka?
Dokładnie, mam wielu takich pacjentów pod opieką, że właściwie
zmniejszyć żołądek, to jeszcze trzeba do tego dużo pracy innej
włożyć.
Musi być psycholog, bo to nie wystarczy, tylko wyciąć część
żołądka
natomiast. A ta osoba dalej chce jeść, dalej ma łaknienie. Więc,
to jest wszystko w głowie. Także to musi być praca psychologa,
musi być zmiana nawyków żywieniowych.
Tam nawet każdy pacjent przy bariatrii otrzymuje rozpiskę,
swoją dietę na kontynuację następnych sześciu tygodni,
w jaki sposób przetrwać.
Ale też proszę zwrócić uwagę, że przy takich zabiegach następuje
w krótkim czasie duża redukcja masy ciała. I tu jest potrzebna
aktywność fizyczna, żeby taki człowiek nie miał po prostu skóry
do kolan. No dobrze, ale widzisz też te oszałamiające efekty,
jak ci ludzie się zmieniają faktycznie? Jakby to jest na trwałe,
czy niestety nie. Znaczy,
teoretycznie jest to na trwałe, ale to my musimy z siebie troszkę dać.
My musimy dopomóc. To właśnie, że był przeprowadzony zabieg
operacyjny to jest za mało. To jest tylko powiedzmy początek.
To jest coś, co potrafie odmienić nasze życie, zmienić nasze
nawyki żywieniowe, spowodować, że my czujemy się piękni, atrakcyjni,
fajni, wysportowani. Natomiast, tutaj jest długa droga
przed tym, żeby pacjent przetrwał pierwsze 2-3 lata, nie
przybierając ponownie kilogramów. Ludzie, którzy do Ciebie
przychodzą, przychodzą i odchodzą? Chudną, tyją, znowu chudną,
znowu tyją? Czy większość jednak, nie wiem, trwa w tym swoim?
Jest coś niesamowitego, na co ostatnio właśnie podsumowując ten kolejny
22 niemalże rok stwierdziliśmy, że właściwie
ten główny trzon, to powiedzmy 30-40 procent
uczestników naszych zajęć, to są osoby które zaczynały ze mną
20 lat temu. I zaczynały może pierwotnie troszkę w
celu redukcji masy ciała, natomiast teraz to jest pewien styl
życia. Chodzą na aqua fitness, biorą udział w zajęciach ruchowych,
chodzimy na marsze, czy marszobiegi, czy spacery po plaży więc
to jest jakby taki styl życia. To już gdzieś im tam weszło zakodowane.
Mają zajęcia w poniedziałki, środy, piątki i właściwie to jest
już takie oczywiste. Tak, jak powiedziałam też doradzasz w Akademii
Walki z Rakiem. Nie wiem, na etapie leczenia, także po leczeniu
to są ludzie, którzy są bardziej świadomi, bardziej
zdeterminowani?
Nie wiem, dostają drugą szansę, oni już wiedzą, że muszą inaczej
żyć, inaczej jeść?
Tak, większość osób jest albo w trakcie leczenia, więc wtedy
żywieniowo pomagamy, w jaki sposób przejść przez proces leczenia,
czy to jest farmakologiczne, czy to jest radioterapia, czy
chemioterapia, czy jakieś inne zabiegi.
Później pomagamy zregenerować organizm, żeby wzmocnić organizm,
żeby zacząć od nowa funkcjonować.
A później, to już właściwie większość pacjentów przyjmuje
taki zdrowy styl życia, zwłaszcza kobiet. Z panami
to znowu jest zawsze trochę trudniej, bo panowie jednak
tak łatwo się nie poddają, że muszą oddać schabowego, czy jakieś
właśnie takie duże ilości mięsa i tłuszczy.
No dobrze, ale właśnie mówi się, że jesteśmy tym, co jemy. Ale
co my właściwie jemy? Jak czasem obserwuję Twoje
profile na mediach społecznościowych, to to, co Ty tam robisz,
robisz te warsztaty,
to wszystko jest takie piękne, kolorowe. Ale z drugiej strony
przecież wiem, że to, co kupujemy w sklepach nie jest dobrej jakości.
Kiedyś nasza nasza dieta była taka bardzo urozmaicona. Korzystaliśmy
z jakichś ogródków, bazarów, rynków, targów.
Teraz jesteśmy tacy trochę, no mamy mniej czasu, ale trochę
nam się nie chce.
Jesteśmy bardziej leniwi. Marketowi tacy jesteśmy.
Tak, kiedyś na naszym talerzu to była cała bioróżnorodność. Było mnóstwo, nawet 100 różnych
składników odżywczych.
Kopertki, szczypiorki, jakieś drobiazgi, które nadawały nam
dodatkowych jeszcze smaków, aromatów i wartości odżywczej.
Obecnie nasza dieta jest bardzo monotematyczna.
My idziemy właśnie do dużego sklepu, kupujemy sobie w tym sklepie
ubrania, buty i jedzenie.
Jedzenie jest na ogół bardzo przetworzone, monotonne, pozbawione
wszelakiej wartości odżywczej.
Kaloryczne, tłuste, półprodukty już mają w sobie podgotowane,
podduszone, podsmażone.
My tylko mamy je wyjąć i podgrzać. Więc, dieta jest bardzo uboga.
Co nawet widać, że osoby, które mają nadwagę, czyli to jest duża
osoba, ma nadwagę, albo jest otyła. Ale jeśli robimy wyniki
badań, to się okazuje, że ta osoba jest anemiczna, że ona po prostu
ma olbrzymie niedobory żywieniowe. I później ktoś pyta: ja
taka duża, ważę 100 dwadzieścia kilogramów, jak ja mogę mieć
niedobory żywieniowe?
A co Pani je? Więc, jadamy
zaledwie kilka składników. Jadamy dużo białej mąki, jadamy
słodycze, jadamy pieczywo, też najgorszej jakości, jadamy
przetworzone tłuszcze zwierzęce.
I tak się ogranicza właściwie nasza dieta. Mało warzyw,
mało owoców. Bo albo są drogie, albo trzeba po nie gdzieś pojechać,
albo nie wystarczy raz w tygodniu zakupić produkty typu warzywa
i owoce, które nam wystarczą na cały tydzień.
No dobrze, ale to wszystko musi być bio? Wszystko musi być
gdzieś tam skądś z głębokiej wsi? No niekoniecznie. Mamy
coraz więcej rynków, coraz więcej bazarów,
nawet bio bazarów, jeśli chcemy jeszcze trochę lepiej, różnego
rodzaju stragany, hale targowe. Więc, naprawdę jest bardzo
duża dostępność.
Poza tym, też internetowe różne ogrodnictwa ogłaszają się,
a tutaj możemy czereśnie prosto z drzewa, a tam wiśnie, a ogórki,
więc są możliwości. Tylko trzeba trochę naszej chęci, żeby
nam się chciało.
Ty mówiłaś o dorosłych osobach, ale powiedzmy trochę o dzieciach,
bo, nie wiem, czasem to już,
nie wiem, my dorośli już sobie zrobiliśmy krzywdę.
No nie wiem, ale dzieci?
Bardzo wiele dzieci jest otyłych.
Jakie błędy popełniamy, albo co zrobić, żeby ich nie popełniać?
Znaczy, pierwsze błędy, to popełniamy my w domu, że jednak
na ogół jak widzimy, że idzie mama z dzieckiem w wózeczku, to
dziecko albo trzyma bułkę, albo parówkę.
Staramy się, znaczy mało dbamy o to, żeby dieta była urozmaicona.
Rodzice często zwalają winę na szkołę, że to właściwie tam
w szkole takie złe obiady podają,
czy w przedszkolu. I to wszystko jest wina albo przedszkola,
albo szkoły. Prawda
trochę jest też taka, że my jesteśmy zabiegani, że tempo życia
jest bardzo wysokie.
Że nie każdy ma czas, żeby gotować świeże zupki i często kupujemy
już takie gotowe rzeczy dla dzieci.
Które nie do końca może im służą, więc na pewno
trzeba swojej trochę energii włożyć, żeby przygotować zdrowy
posiłek, żeby nauczyć to dziecko, żeby to się nie kojarzyło,
że właściwie, jak jest dziecko głodne, to chce białą bułkę i parówkę.
A co marchewkę powinno jeść? Znaczy, marchewkę na pewno nauczyć,
żeby dzieci jadały, bo właśnie dzieci są takim
trudnym problemem właśnie w poradniach dietetycznych. Bo
przychodzi mama i mówi: moje dziecko nie je marchewki, nie je
pietruszki, nie lubi jabłek. Ogórek, pomidor
też nie lubi, cukinii nie jada, brokuł nie lubi, a tego też nie
zje, prawda. A to prawda, że dzieci nie chcą jeść warzyw?
Znaczy, ja to słyszę bardzo często. I co Ty wtedy? No to wtedy jest problem.
To musimy coś wynegocjować, ale częściej jest
nawet tak, że to dziecko mówi, że mama mówi, że dziecko nie lubi,
dziecko właściwie nie wie, czy nie lubi. Bo mama z góry zakłada, bo
nie jada. Także, to jest też trudne, czy zup nie jadamy, tego nie jadamy.
Litości, bo trzeba z czegoś ten posiłek przygotować.
Fakt, że naprawdę można oszukać i gdzieś tam dziecko oszukać,
że placuszek to nie będzie z białej mąki, mogą być
ziarna innego rodzaju, zmielone. Może być placek ziemniaczany, gdzie
będą w nim cukinia i marchewka, więc można
teraz wprowadzać różne kombinacje. I samo dziecko nie zorientuje
się właściwie co zjada. Tylko tutaj znowu musi być kreatywność
rodzica i czas. No tak, ale może łatwiej, po prostu, pójść do dietetyka, nie?
No ja jestem za tym, żeby korzystać. Potem wracamy
do domu i coś trzeba
zrobić. No właśnie i wtedy jest problem, bo znowu ten rodzic musi
przygotować te posiłki, które dietetyk przygotuje,
rozpisze wagowo, jeśli jedni wolą wagowo jedni kalorycznie,
więc w zależności od tego, co komu ułatwi życie. Chciałam się zapytać
o taką rzecz. Kiedy ja byłam trochę młodsza, był taki jeden model,
wydaje mi się najlepiej było być szczupłym.
Ale wydaje mi się, że też było mniej osób z takim nadprogramowymi
kilogramami.
Nie wiem, czy się zgodzisz? Szczególnie młodych.
Ale nie było też tylu możliwości.
Nie było tego siłowni, dietetyków, odżywek, leków.
Teraz mam wrażenie, że są dwa trendy.
Jedni muszą być super piękni, bardzo chcą i na to jest właśnie
dużo sposobów.
A z drugiej strony, mam wrażenie, że jest sporo osób
z taką nadwagą widoczną, także wśród bardzo młodych osób,
ale też chyba oni
to akceptują, na zasadzie trochę: duże jest piękne. Na pewno
tak jest, aczkolwiek
wracając jeszcze do tego, że kiedyś tam właśnie było mniej dzieci
z nadwagą i otyłością. Bo na przykład w mojej szkole podstawowej
była jedna osoba otyła i była tam piętnowana przez całą
szkołę, ale to była, po prostu, jedna osoba taka gdzieś, może i choroba
może schorzenia. Nie powinniśmy
oceniać, tak. Bo my właściwie nie wiemy, bo jednak
te problemy z masą ciała to często bywają gdzieś natury medycznej,
o różnym podłożu. Więc,
kiedyś tych dzieci było naprawdę bardzo mało, bardzo niewiele,
ale jak pamiętamy wszyscy to te nasze zajęcia ruchowe, to trzy
razy w tygodniu jakieś wuefy.
My bawiliśmy się na podwórku, tak. Więc, to też jest troszkę inaczej.
Teraz nasza młodzież tymi grami wszystkimi posługuje się w
telefonie, więc aktywność fizyczna jest ograniczona.
Dzieci nie mają takiego nawyku, że muszą wyjść gdzieś tam na
spacer, pobiegać na rower.
Często rodzice wyciągają niemalże na siłę, więc na pewno aktywność
fizyczna jest mniejsza, niż bywała. I trudno nam, jeśli
za młodu tego dziecka nie nauczymy, w jaki sposób on powinien
dbać o zdrowie, czy jeździć na rowerze, czy rodzinne jakieś takie
przejażdżki rowerowe, czy spacery, czy wyprawy, to dziecko samo
z siebie na to nie wpadnie.
Natomiast, jeśli powiedziałaś, że tych osób takich dużych jest
coraz więcej i one się akceptują, to też na to zwróciłam uwagę.
Nawet odchudzałam pana, który marzył około 160
kilogramów i jak schudł o 50 kilogramów, to bardzo źle
się czuł ze sobą.
Stwierdził, że on jest za chudy, że on w ogóle ginie w tłumie,
że jego nie widać, jak on wygląda. Więc, tutaj też jest w drugą
stronę, że on był duży, dostojny, przystojny, a teraz on jest
taki właściwie cherlawy, chorowity. Więc, też nie mógł się zaakceptować.
Oczywiście zaakceptował to. Pilnuje wagi, tylko to mu zajęło
po prostu dużo czasu, żeby i psychicznie nieco, jakby z tym swoim
"nowym ja" się zmierzyć i też zauważył, że fajnie wygląda,
że może ubrania kupić, nie jakieś tam wielkie worki czy namioty,
tylko fajny garnitur, fajne koszulki. Fajnie wygląda.
No dobra, od czego właściwie
jakaś taka podstawa?
Od czego zacząć?
Jaka jest podstawa diety takiego dorosłego człowieka?
Na pewno musimy mieć badania lekarskie, żeby zobaczyć,
czy organizm jest ustabilizowany lekami, czy występują jakieś
zaburzenia, właśnie jakieś podłoże chorobowe. Teraz dużo
się mówi o insulinooporności. Ma się wrażenie, że to jest jakaś choroba
cywilizacyjna.
Kiedyś zaczęto mówić o niedoczynności tarczycy, jak
zaczęto to badać, to się okazało, że wszyscy mamy nagle, tak. Tak
samo teraz jest insulinooporność. I ta insulinooporność
została być zauważalna i zaczęła być badana. I teraz się okazuje,
że właściwie jak robimy krzywą insulinową, że właściwie wszyscy
mamy zaburzone wyniki. Więc, to jest kolejny jakby etap.
Jakieś badania, które zostały wprowadzone. Czyli podstawa to badania?
Później warto wykonać analizę składu ciała, żeby mieć jakby
punkt wyjścia.
Nasz skład ciała, zawartość tkanki tłuszczowej, mięśniowej,
wody, zapotrzebowanie energetyczne wyliczone, ile ten nasz
organizm potrzebuje dobowo. I na podstawie tego dalej przeprowadzamy
wywiad żywieniowy.
Określamy grupę produktów, które lubimy, tolerujemy, wybieramy jakie
jakie składniki odżywcze mają znaleźć się w diecie.
Ustalamy ilość posiłków, ustalamy aktywność fizyczną, która
fajnie by było, jakby nam jeszcze pomagała
dodatkowo. I na tej podstawie bilansujemy dietę. A przy takim
procesie odchudzania może być tak, że dieta bez ruchu, albo ruch
bez diety? Wszystko może być, jak kto sobie życzy. Tylko jeśli
jest powiedzmy dieta, zaczynamy się głodzić,
nawet takie badania były przeprowadzone,
że przez trzy miesiące właściwie taka dieta płynna, torebkowa
zupki i tak dalej, rozpuszczalna w wodzie. Osoba schudła 10
kilogramów, ale jak pokazała analiza składu ciała, to zrzuciła
masę mięśniową, a nie tłuszczową. I odwodniła organizm.
Więc to musi być, po prostu, najlepiej
jak to jest właśnie skojarzona terapia, która obejmuje różne
elementy. I jest to jeszcze kontrolowane, bo na przykład zrzucić
10 kilogramów, to możemy w ciągu bardzo krótkiego
czasu, ale my się odwodnimy. My mnie spalamy tkanki
tłuszczowej, na której nam najbardziej zależy.
Dlatego ruch nam pomaga, dlatego dieta pomaga.
Dlatego radzenie sobie ze stresem,
dlatego odpowiednia ilość snu. Więc, to jest cały jakby taki
pakiet redukcji masy ciała.
Dziękuję Ci bardzo za tę rozmowę.
Zapraszam do aktywności, zdrowego jedzenia.
Mówi się, że należy jeść połowę. I to jest też dobra dieta. I zapraszam
do słuchania podcastów
"Jestem z Gdańska". Do zobaczenia i do usłyszenia.