To Gdańsk wspiera Ukrainę od początku tej rosyjskiej bazy i
dzisiaj podsumujemy akcję pomocową. O wystąpienie będę prosić
pana prezydenta Piotra Grzelaka, prezydenta do spraw zrównoważonego
rozwoju i inwestycji pana Jacka Bendykowskiego, prezesa Fundacji
Gdańskiej pana Ryszarda Gajewskiego, prezesa spółki Gdańskie
Wody i pana Jurija Żerlicyna, koordynatora pomocy technicznej
dla Ukrainy.
Panie prezydencie oddaje głos.
Szanowni Państwo wczoraj minął rok od najazdu pełną skalowego
Rosji na Ukrainę.
Byliśmy wczoraj z naszymi przyjaciółmi, przyjaciółkami,
Ukraińcami na placu solidarności, gdzie wspólnie przeżywaliśmy
ten trudny,
myślę, dla nich wszystkich moment. Mija rok i pewno
wielu z nas powie, że front się stabilizuje. Nic bardziej błędnego.
Tylko w ciągu ostatniej doby
Na Chersoń spadły, było 29 ataków, między innymi
ucierpiało przedszkole w Chersoniu. Gdańsk od samego początku
angażuje się w pomoc Ukrainie i w sposób coraz bardziej systematyczny
koordynujemy pracę w ramach polskich miast i w ramach polskich
metropolii.
Przypomnę, w listopadzie zeszłego roku podpisaliśmy porozumienie
w Kijowie z Witalijem Kliczko, który stoi na czele związku miast
ukraińskich w imieniu związku miast polskich.
Imieniu Unii Metropolii Polskich, dotyczące systematycznej
współpracy miast właśnie w zakresie takiej bieżącej pomocy,
ale również długofalowo, bo głęboko wierzymy, że jak tylko
działania wojenne ustaną,
Ukraina będzie pracowała nad szybkim wejściem do Unii Europejskiej
i tu również jest rola doświadczenia polskich miast.
Wczoraj w tym miejscu gościliśmy Komitet Regionu, a dokładnie
zespół Ukraina w ramach Komitetu Regionu.
To jest taki organ Unii Europejskiej, gdzie członkami
tego organu i członkiniami są przedstawiciele władz lokalnych
i regionalnych, i po naszym modelu
dyskutowaliśmy, w jaki sposób ten model rozpowszechnić,
bo jest potrzebna solidarność wszystkich miast europejskich
w tym procesie.
Wczoraj minął rok, ale gdańszczanki i gdańszczanie nie przestają
być solidarni.
Za nami stoi przykładowy keating point, czyli namiot, w którym
między innymi mieszkanki i mieszkańcy Chersonia będą mogli
się ogrzać, będą mogli połączyć się z Wifi, będą mogli podładować
swoje komórki, właśnie w sytuacji, kiedy te kilkadziesiąt ataków
dziennie na to miasto spada. Takich hitting pointów już pojechało
kilka do różnych miast w Ukrainie.
Myśmy o tym mówili przed wigilią Bożego Narodzenia, ale nadal
one są potrzebne.
W tej chwili wysyłamy sześć hitting pointów po dwa na miasta frontowe.
Tam właśnie gdzie najbardziej te bomby
spadają, czyli już wspomniane Chersoń, czyli Zaporoże,
czyli Charków, Gdańsk i gdańszczanki i gdańszczanie pozostają
solidarni z Ukrainą.
Szanowni Państwo od początku wojny, równolegle z pomocą humanitarną
dla uchodźców Fundacja Gdańska zaangażowała się w w organizacji
transportów i pomocy na Ukrainie.
Od początku ta pomoc była dwutorowa, czyli z jednej strony organizowaliśmy
własne transporty.
Takich transportów zorganizowaliśmy 29
dotąd o wartości mniej więcej 6,5 miliona złotych, ale
równolegle też pomagaliśmy w organizację kilkudziesięciu
innych transportów dla innych podmiotów i warto jest wspomnieć
o tym że nie byliśmy sami w tej pomocy, od samego początku, od samego
początku zgłaszały się do nas na rozmaite organizacje pozarządowe,
grupy sąsiedzkie, samorządy, zagranicy.
Pierwsze transporty otrzymywaliśmy z Islandii, po tym z Norwegii,
Wielkiej Brytanii, Irlandii, Danii, Niemiec, Holandii.
Zwracano się do nas z prośbą, w czym można pomóc i jak dowieść
ten towar na Ukrainę.
Bywali tacy straceńcy, którzy mówili, że transport już wjeżdża
do Polski, ale nie wiemy, co z nim dalej zrobić, więc zostaliśmy
zmuszeni do zorganizowania habu dzięki pomocy operatora Polsat Arena
przy stadionie gdańskim, zorganizowaliśmy przeładunkowy.
Tam te transporty przyjeżdżały, były przeładowywane na mniejsze jednostki
jechały na Ukrainę, wielu kierowców zachodnich bało się po
prostu też jechać na Ukrainę albo nie miało takich uprawnień,
ale też dziesiątki inicjatyw naszych własnych obywateli,
gdańszczanek i gdańszczan, sąsiadów, grup sąsiedzkich, które
się organizowały, zbierały pieniądze na to, żeby coś kupić,
natomiast potrzebowali na przykład pieniędzy na benzynę.
Takie transporty również organizowaliśmy.
Odnośnie naszej transportów początkowo to były klasyczne
transporty humanitarne, w których było wszystko, była żywność,
były ubrania, były kosmetyki, chemia codziennego użytku,
koce, świece, śpiwory, natomiast z czasem te transporty stawały
się coraz bardziej specjalistyczne.
Oczekiwaliśmy od naszych partnerów po stronie ukraińskiej
tego, czego potrzebują najbardziej. Takimi ciekawymi transportami
to było zapotrzebowanie z miasta sumy, do którego pojechały
34 rowery.
Taki rower jest najlepszym środkiem komunikacji w mieście,
które jest zniszczone i poorane bombami.
Samochód asenizacyjny, który wysłaliśmy do Borodzianki, o czym
więcej powie pan prezes Gajewski
za chwilę. Transporty
namiotów, o których mówił pan prezydent Grzelak, wysłaliśmy
10 takich namiotów dotąd, namiotów przetrwania, agregaty
prądotwórcze, szalenie ważna rzecz dzisiaj, kiedy
na Ukrainie nia prądu, największy agregat, który wysłaliśmy
miał moc 160 kilo
watów.
To jest taka jednostka, która potrafi wesprzeć mały szpital
kiedy odcinany jest prąd. Także to, co chcemy robić w tej
chwili, w co się chcemy bardziej angażować, to jest sprofesjonalizowana
pomoc techniczna i myślę, że o niej więcej powinien powiedzieć
pan prezes Gajewski i Jurij Żerlicyn.
Dziękuję bardzo.
Szanowni Państwo, dzisiaj podsumowujemy
sobie tą pomoc w ciągu roku wojny i tak jak pomoc humanitarna,
o której mówił prezes Bendykowski.
Tak samo od pierwszych dni wojny staramy się pomagać i pomagamy
ukraińskim wodociągom, tu właśnie we współpracy z Jurijem
Żerlicynem, który pracował w wodociągach ukraińskich
wiele lat i ma tam dużo kontaktów.
Organizujemy tą pomoc.
Już w pierwszych dniach kwietnia pierwsza pomoc dotarła do
Borodzianki, miasta bardzo zniszczonego w trakcie agresji rosyjskiej
i ta pomoc pomogła postawić na nogi system kanalizacyjny odpompować
zalane przepompownie ścieków.
To była ta pierwsza pomoc nasza, która to już tych pierwszych
dniach po tym jak agresorzy rosyjscy stamtąd odeszli, się
przydała.
Potem podczas
naszej wizyty w Borodziance zapytaliśmy, czego jeszcze potrzebują
i takich im marzeniem był samochód asenizacyjny.
Właśnie żeby usuwać awarię, ponieważ kanalizacja sanitarna,
kanalizacja ściekowa po bombardowaniach jest zniszczona
i oni nawet nie znali skali tych zniszczeń, bo nie byli
w stanie tego
wszystkiego sprawdzić.
Ten samochód pomaga im odpompowywać ścieki ze zniszczonej
kanalizacji.
Tą pomoc też dalej chcemy kontynuować, czemu
jesteśmy w tym miejscu?
Jesteśmy w tym miejscu, ponieważ magazyn przeciwpowodziowy,
w którym się znajdujemy, on jest
takim miejscem dla Gdańska, ważnym elementem ochrony
przeciwpowodziowej, ale on się stał też takim hubem pomocy
technicznej, bo nie tylko pomoc Gdańska, ale też pomoc z innych
miast, na przykład ze Słupska do Charkowa, taka duża pompa mobilna
też przez ten magazyn przeszła. My pośredniczyliśmy w tej
pomocy i budujemy sieć kontaktów po to, żeby też
ta pomoc była kontynuowana.
Też powiem państwu taką jedną historię, bo takich historii jest
wiele, jak dramatyczne decyzje podejmują wodociągowcy
ukraińscy w mieście,
na przykład Mikołajów, ponieważ zniszczone zostały wszystkie
stacje pompownie wody, nie wiedziano, jak zasilić sieć
wodociągową, bo po prostu nie było takiej możliwości, żeby
zasilić wodą pitną.
No ale teraz trzeba gasić pożary.
Też są jakieś cele, poza tym piciem wody, poza
wodą do picia, więc zdecydowano się na wypełnienie sieci wodociągowej,
pompowanie wody rzeki Inguł, która też zawiera wodę słoną.
Niestety nowe rurociągi stalowe, po stosunkowo krótkim
czasie uległy korozji, więc to są, proszę państwa, dramatyczne
decyzje, które tam trzeba podejmować po to, żeby starać się
w jakiś sposób
zachowywać dostęp ludzi do wody, który jest prawami człowieka,
stanowi prawa człowieka, a agresorzy specjalnie atakują
właśnie infrastrukturę energetyczną i atakują właśnie tą
infrastrukturę wodociągową po to, żeby złamać morale.
Dlatego właśnie też, między innymi,
Ukraińcy nazywają te hitting pointy punktami niezłomności właśnie
po to, żeby
jednak to morale społeczeństwa jest bardzo ważne i tak jak
powiedział prezydent Grzelak, my tą pomoc chcemy budować i
budujemy w tej chwili systemową poprzez sieć kontaktów z miastami
polskimi i z wodociągami polskimi, i z wodociągami ukraińskimi.
Uważamy, że ta pomoc przy odbudowie Ukrainy, odbudowie właśnie
tej zniszczonej infrastruktury powinna być już systemowa.
Ona będzie
znacznie większym zakresem pomocy niż jest w granicach możliwości
pojedynczego miasta.
Dlatego to taka systemowa pomoc będzie kluczowa i tu polskie
doświadczenia okresu transformacji
20 temu, kiedy myśmy właśnie odnawiali naszą
infrastrukturę.
Tu bardzo się mogą przydać.
Dziękuję.
Drodzy koledzy.
Niestety straszny rok minął, ale i na dzisiaj mamy od rana
połowa obwodów ukraińskich i jest pod alarmem przeciwlotniczym.
Zniszczenia, bomby,
pociski rujnują nadal infrastruktury, mieszkania, szpitale
i szkoły, i z tego wypływa, co potrzebuje na dzisiaj Ukraina.
Jeżeli mówić o sprzęcie i maszynach specjalistycznych, to
potrzebuje maszyny dla przewozu i dystrybucji wody,
ogólno-budowlanej techniki, która przyjmuje udział w likwidacji
awarii sprzętu ręcznego, akumulatorowego, który
potrzebny dla remontu zniszczonych mieszkań, a szczególnie
dachów.
Oprócz tego, jeżeli mówić o branży wodka i nadal, i dla reszty
również branż pozostaje się aktualnym.
Generatory, agregaty prądotwórcze, różnej mocy jest potrzeba
w sprzęcie i materiałach dla badań laboratoryjnych.
Jeżeli chodzi o branżę medyczną, to cały szereg tego sprzętu,
który potrzebny i w czasach pokojowych, on jest aktualny.
Proste rzeczy, wyżywienia dla dzieci, dla niemowląt
pampersy.
To jest też bardzo ważna rzecz. W pomocy
nie ma drobiazgów, ta pomoc, która wpłynęła od Gdańska,
to już 3 tony parafiny pojechało do Ukrainy, na produkcji
świecie okopowych.
A to jest kubek herbaty w tym brudnym, mokrym i zimnym okopie
siatki rybackiej, który korzystają dla produkcji siatek maskujących
i inne proste rzeczy.
I chciałbym serdecznie w imieniu rodaków z Ukrainy podziękować
całemu narodowi polskiemu, a szczególnie gdańszczanom,
którzy wspierają Ukrainę.
Dziękuję serdecznie. Jeżeli chodzi o pomoc wodociągową, to
co wysyłaliśmy w pierwszych dniach, to były agregaty prądotwórcze,
to były motopompy właśnie, które pomogły
odpompowywać zalaną kanalizację
ściekową, to były takie zestawy naprawcze do rur wodociągowych,
które trzeba było naprawić po odejściu
Rosjan. Potem samochód też asenizacyjny, który pełni
taką bardzo ważną rolę, ponieważ borodziancy, nie mieli
takiego własnego samochodu.
Tak jak mówiłem było wiele zatorów,
kanalizacja była zalana, nie funkcjonowała, ona uniemożliwiała
praktycznie też funkcjonowanie ludziom, bo to jest też związane
z odbiorami, zapachami, wieloma uciążliwościami.
No ale też po to, żeby na przykład naprawić taką kanalizację,
trzeba odpompować ścieki
i osuszyć tą kanalizację.
W związku z tym to też temu służy.
Te potrzeby są oczywiście znacznie większe.
Wysyłaliśmy też jeszcze agregaty prądotwórcze, między
innymi do Lwowa duża partia agregatów prądotwórczych szła,
agregaty prądotwórcze są praktycznie cały czas też potrzebne.
Króciutko o namiocie, trudno mówić
o wytrzymaniu ujemnych temperatur.
Oczywiście, kiedy na zewnątrz jest -17 to w
takim namiocie jest temperatura dodatnia i to już jest wielkim
walorem, bo one są ogrzewane, one mają takie małe agregaty, które
produkują ciepłe powietrze, które, państwo widzicie, pompowane
do namiotu, namioty zamknięte hermetycznie, więc jeżeli jest
w nim przebywa 20, 30 osób to są w stanie przebywać
w cieple, w takim namiocie jest prąd, to jest bardzo ważne, to są
małe agregaty, najczęściej 3,5 kilowatach, które pozwalają,
po pierwsze, żeby w tym namiocie było światło, po drugie, żeby
można było naładować różne rzeczy. Dla tych ludzi, którzy
są tam,
smartfon jest rzeczą absolutnie kluczową.
Z resztą myślę, że pani redaktor, która w tej chwili z niego korzysta,
wie doskonale, że bez smartfona się dzisiaj nie można obyć,
a ci ludzie nie mają gdzie naładować tych smartfonów, nie mają
gdzie naładować laptopów, dzieci, które od czasu do czasu, kiedy
jest kontakt internetowy, są w szkole i są wyłącznie na zajęciach
zdalnych, więc ta możliwość naładowania podstawowych sprzętów
jest dla tych ludzi szalenie ważna, możliwość napicia się
ciepłej kawy czy herbaty, położenia się spać w ciepłym dla osób starszych,
więc te namioty rzeczywiście pełnią bardzo istotną rolę, szczególnie
w tych miastach, które są najbardziej zniszczone i do tych miast
też je kierujemy.