Będziemy w takim razie zaczynali.
Szanowni Państwo jest dzisiaj z nami pan Vasco Cordeiro prezydent Europejskiego
Komitetu Regionów jest z nami także oczywiście pani Aleksandra
Dulkiewicz, prezydent Gdańska, członkini Europejskiego
Komitetu Regionów i szefowa grupy roboczej Ukraina.
Dzisiaj specjalne posiedzenie grupy roboczej w Europejskim
Centrum Solidarności w rocznicę wybuchu wojny i o głos poproszę
panią prezydent na początek.
Szanowni Państwo 24 lutego to pewnie już dla
każdego z nas będzie data szczególna, wyjątkowa, wprawdzie od
aneksji Krymu minęło już dziewięć lat,
to od pełno skalowej inwazji militarnej Rosji właśnie mija 12
miesięcy, dlatego bardzo cieszę się, że Europejski Komitet
Regionów, instytucja Unii Europejskiej, która zrzesza niemal
400 przedstawicieli
władz lokalnych i regionalnych z całej Unii Europejskiej podjął
decyzję, żeby właśnie tutaj, w Gdańsku, odbyło się spotkanie
grupy roboczej zajmującej się współpracą Unii Europejskiej
z Ukrainą, właśnie na poziomie władz lokalnych i regionalnych.
Spotkanie było poszerzone o posiedzenie
konferencję
prezydentów, czyli szefów wszystkich grup politycznych zasiadających
w Europejskim Komitecie Regionów.
Bardzo, bardzo dziękuję wszystkim tym, którzy do Gdańska przyjechali.
Jesteśmy po pierwszej części obrad, po formalnej części obrad,
a za chwilę wyruszamy na wizytę studyjną, podczas której będziemy
chcieli naszym gościom pokazać zarówno punkt, w którym realizowane
są zajęcia związane z nauką języka polskiego, ale także wsparciem
psychologicznym.
Punkt, który jest współorganizowany przez miasto Gdańsk,
ale przy współfinansowaniu z UNICEFU.
Później udamy się do magazynu gdańskich wód, gdzie mój
zastępca prezydent Piotr Grzelak, który z ramienia nie tylko
miasta Gdańska, ale także związku miast polskich koordynuje
pomoc infrastrukturalną taką, która dzisiaj służy gminom
miastom, różnym miastom, różnym miejscowościom ukraińskim
do tego, żeby te podstawowe potrzeby,
jakimi jest chociażby dostęp do wody czy prądu, mogły być realizowane.
To wszystko chcemy pokazać naszym gościom z Unii Europejskiej.
Dwa tematy, które dzisiaj poruszaliśmy, bo jest to już czwarte
spotkanie
grupy roboczej, to przede wszystkim wątki związane z walką
z korupcją i z transparentnością wydawania środków publicznych.
Co bardzo ważne, przyjaciele z strony ukraińskiej robią bardzo
wiele i mają wielką świadomość, także jako społeczeństwo obywatelskie,
że jest to jeden z ważnych kroków,
rzeczywiście, do wejścia do Unii Europejskiej.
Jest to jeden po prostu z elementów
praworządności i to bardzo ważne, że możemy także w tych wysiłkach
wspierać. Drugi panel był poświęcony wątkom związanym ze wsparciem
Ukrainy tu i teraz, ale także, na przyszłość.
Tematy związane z odbudową, ale także z planami z planami
odbudowy, ale w świetle także najnowszych wytycznych
polityki Unii Europejskiej, jak chociażby właśnie tematy
związane z odpornością, odpornością na zmiany klimatu, polityką
energetyczną.
Dzisiaj rzeczywiście, w momencie, kiedy trwa wojna, pewne
z tych wątków wydają się bardzo odległe, ale co bardzo ważne,
nasi partnerzy z różnych organizacji lokalnych, regionalnych
właśnie z Ukrainy bardzo mocno chcą czerpać z naszych doświadczeń
i taki zapewnienia od przedstawicieli różnych grup politycznych
z całej Unii Europejskiej koledzy otrzymali. Z mojej strony
to tyle, bardzo dziękuję.
Zapraszam do zabrania głosu.
Chciałbym podziękować
za państwa obecność tu w dniu dzisiejszym.
Spotkanie grupy roboczej Komitetu Regionów
na temat Ukrainy, któremu przewodniczy pani prezydent
Aleksandra Dulkiewicz, a więc odbyło się właśnie czwarte spotkanie
tej grupy roboczej.
Ze strony Komitetu Regionów, z naszego punktu widzenia spotkanie
to, jak również praca grupy roboczej
jest szalenie ważna w bieżących okolicznościach, nie tylko
dlatego, że obchodzimy,
właśnie obchodzimy, bo przecież nie świętujemy.
Obchodzimy jeden rok, pierwszą rocznicę inwazji na Ukrainę.
Ale również dlatego, że tak wiele pracy i już zostało wykonanej
przez Komitet Regionów przez Ukrainę, przez władze lokalne,
regionalne Ukrainy, przez stowarzyszenia tamtejsze.
To spotkanie i ta okazja daje nam szansę oceny
tej pracy, ale również pójścia naprzód z tego punktu, a więc
ze strony Komitetu Regionów, z naszego punktu widzenia
po pierwsze trzeba wyrazić wdzięczność pani prezydent Aleksandrze
Dulkiewicz za jej przywództwo w tej grupie roboczej, za jej
pracę i zaangażowanie.
W tę relację pomiędzy instytucjami europejskimi, instytucją
taką jak Komitet Regionów i Ukrainą.
Po drugie, druga koncepcja, z którą chciałem
się z państwem podzielić, to jest znacznenie
i waga tego spotkania, wziąwszy pod uwagę miejsce i czas.
I już powiedziałem o tym punkcie w czasie, ale oczywiście miejsce
jest również,
ma niezwykle wyraźne znaczenie i wagę polityczną to, że spotykamy
się w Gdańsku,
który ma całą historię za sobą.
To wszystko, co reprezentuje w walce o wolność,
o wspólne wartości,
to też ma znaczenie polityczne, w tym właśnie momencie w historii.
To spotkanie również jest formą, tak jak już wspomniałem,
formą przyjrzenia się temu, co przed nami, czyli kontynuacja
tej pracy z władzami lokalnymi, regionalnymi i
stowarzyszeniami tychże władz w Ukrainie, w tej podwójnej
perspektywie.
Pierwsza z nich.
Perspektywa Ukrainy jako państwa europejskiego, które jest
pod napaścią i w stanie wojny, i to prowadzi nas do
pewnych inicjatyw i działań, które zostały podjęte przez Komitet
Regionów i przez inne instytucje, ale były to działania promowane
przez Komitet.
Przykładem jest Europejski Sojusz Miast i Regionów
na rzecz odbudowy Ukrainy.
Ale również
w tej drugiej perspektywie, czyli relacji z Ukrainą,
jako państwa, które
chce stać się pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej. W tej drugiej
perspektywie Ukraina jest jednym z wielu
państw, które pracują w tym kierunku,
które chcą stać się częścią Unii Europejskiej i z naszej strony,
tak jak my to postrzegamy,
mamy tu do odegrania rolę jako
demokracje lokalne, regionalne, jako władze lokalne mamy
tutaj do odegrania rolę.
W osiągnięciu wyników, które umożliwią Ukrainie i innym
państwom kandydującym,
przystąpienie jako pełni członkowie Unii Europejskiej, a
mianowicie mówimy tutaj
o stworzeniu możliwości
dla tych władz, żeby miały większe kompetencje, większą wiedzę o tym,
jak działa nasza organizacja, jak funkcjonujemy i to oznacza
na przykład
nadanie statusu obserwatora.
Władzom lokalnym, regionalnym Ukrainy i innych państw kandydujących,
czyli obserwatora w pracach Komitetu Regionów, ale również
chodzi tutaj o
o rozszerzenie naszego programu młodych polityków na Ukrainę
i inne państwa kandydujące, to są dwa pomysły.
Na podstawie prac, które realizowaliśmy w relacji z Ukrainą
w tej drugiej perspektywie.
W której widzimy Ukrainę jako państwo kandydujące
do Unii Europejskiej.
Spotkanie to było znaczące i produktywne, ważne i dlatego o czym właśnie
już państwu powiedziałem, a produktywne również dlatego,
że pozwoliło nam
na przeanalizowanie tego, co
zrealizowaliśmy w ostatnich miesiącach, czy w ostatnich latach,
odkąd zaczęliśmy działać, ale również przyjrzeć się temu,
co jest przed nami, idee, projekty, koncepcje, inicjatywy, które
możemy podjąć, aby iść naprzód.
Dziękuję bardzo. Dziękuję i zapraszam do zadawania pytań.
Dzień dobry, z tej strony Wyżga Katarzyna TVN 24
pytanie do pani, pani prezydent, chodzi o pomoc dla Ukraińców.
Jak ta pomoc wyglądała na początku roku, na początku wojny?
Jak wygląda teraz i jak te potrzeby zmieniły się na przestrzeni
tych 12 miesięcy i jakie są plany na przyszłość,
właśnie w związku z tą pomocą?
Bardzo dziękuję za to pytanie, bo rzeczywiście ta pomoc uległa
zmianie.
Z jednej strony musimy cały czas pamiętać, że jest to pomoc dla
Ukraińców tutaj na miejscu, w naszych miastach, bo dzisiaj
reprezentuję nie tylko miasto Gdańsk, ale także
miasta i regiony europejskie, ale także ta pomoc,
którą wysyłamy cały czas do walczących sióstr i braci
w Ukrainie.
Pamiętamy te pierwsze dni wojny, gdzie rzeczywiście potrzebne
było
niemal wszystko natomiast już dzisiaj i to między innymi chcemy
za chwilę także w Gdańsku pokazać, już dzisiaj ta pomoc jest bardziej
systemowa i nastawiona na to, żeby ci, przede wszystkim kobiety
i dzieci, które przebywają w naszych w naszych miastach, mogły
czuć się tutaj swobodnie, ale także integrować się i adaptować
do warunków życia tutaj, chociażby w Gdańsku.
I to jest coś, co się dzieje.
Także dzięki wielu różnym programom,
dzięki współpracy wielu samorządów, ale także dzięki współpracy
z organizacjami pozarządowymi. Druga istotna rzecz to jest
właśnie ta pomoc, którą wysyłamy cały czas do Ukrainy.
To jest zarówno pomoc stricte humanitarna, ale także pomoc
właśnie infrastrukturalna, czyli pomoc chociażby w przywracaniu
takich podstawowych
rzeczy jak korzystanie z wody czy prądu.
I takie zestawy, nie tylko miasto Gdańsk, ale także wiele wspólnot
z różnych miast europejskich wysyła właśnie tam do Ukrainy.
Więc to są dwie rzeczy, które nadal są jak najbardziej potrzebne,
poza trzecią rzeczą, może symboliczną, ale szalenie ważną.
Czyli nieustającym przypominaniem o tym, że Ukraina potrzebuje
wsparcia i solidarności całego świata w walce ze złem.
I jeszcze chciałam zapytać o jedną kwestię.
Tutaj chodzi o statystyki.
Czy uważa pani, że Ukraińców w rzeczywistości może być faktycznie
znacznie więcej,
na przykład w Gdańsku, niż podają statystyki i czy jest to trudne
wyzwanie dla miasta?
Dla samorządów?
Dziękuję bardzo.
Liczbę obywateli Ukrainy przebywających na terenie naszego
miasta jest dzisiaj bardzo, bardzo trudno oszacować, to, co
na pewno wiemy, to chociażby liczba uczennic uczniów, czy tych,
którzy uczęszczają do przedszkoli czy żłobków.
W Gdańsku jest to około 10000 uczniów, ale też
pamiętajmy, że to są wolni ludzie i wtedy, kiedy przekroczą
granicę Unii Europejskiej, mogą także poruszać się swobodnie
i tak też się dzieje.
To nie jest stała liczba, bo rzeczywiście wielu z nich albo wyjeżdża
w inne rejony, ale także pamiętajmy, że bardzo wielu,
i takich rozmowach codziennych oni też o tym mówią, że kiedy
tylko mogą, to chcieliby wrócić do do Ukrainy i dzisiaj jest
bardzo, bardzo trudno te liczby oszacować.
I jeszcze było jedno pytanie. Tak, czy jest to trudne
wyzwanie dla samorządów,
Dla miast? My już do tego chyba się przyzwyczailiśmy,
bo rzeczywiście ten pierwszy szok, kiedy
nastąpiła pełno skalowa inwazja rosyjska i naprawdę
napływ wielu, wielu milionów ludzi do Polski, ale dzięki sile
obywateli, samorządów udało się
o tych ludzi zatroszczyć. Dzisiaj na pewno wyzwaniem jest kwestia
pomocy takiej stricte systemowej, mieszkaniowej, integracyjnej,
nauki języka polskiego.
Ale też, co bardzo ważne,
poszukiwania miejsc pracy w zgodzie z wykształceniem.
To jest takie wyzwanie też systemowe do rozwiązania także prawnego,
ponieważ wielu obywateli
Ukrainy nie może dzisiaj w Polsce, ani w Unii Europejskiej
pracować w zgodzie ze swoimi kwalifikacjami i wykształceniem.
I to może rodzić frustrację.
Dziękuję bardzo.
Marek Wałuszko.
Marek Wałuszko, website City of Gdańsk
(Mam pytanie do pana prezydenta.)
Jest to pytanie nieco osobiste, minął rok od początku inwazji Rosji
w Ukrainie.
I mam pytania.
Osobiście, jakie są wspomnienia tej daty, właśnie 24
lutego?
Jakie są pana osobiste wspomnienia?
To co pamiętam to
całkowite zaskoczenie.
Takie właściwie uczucie - przecież to nie
może być prawda.
Takie rzeczy były, ale w przeszłości kiedyś tak było.
Tak było w przeszłości.
Teraz to już tak nie może się dziać.
No więc właśnie taka była moja pierwsza reakcja, wrażenia i uczucia.
I to chyba nie tylko
mnie dotyczy.
Wiele innych osób w miarę upływu czasu byliśmy naprawdę pod wrażeniem,
byliśmy bardzo zaskoczeni i zdumieni,
tym, jak Ukraińcy
świetnie stawiali opór. I żeby już to powiedzieć bardzo
konkretnie,
powiedzieli to jasno, my tego nie zaakceptujemy.
Odrzucamy to, będziemy z tym walczyć.
A obecnie
sytuacja wygląda całkiem inaczej,
niż to, co było 24 lutego 2022
roku.
Ponieważ teraz, w tej chwili.
W tej chwili już idziemy w kierunku
odbudowy Ukrainy, pracujemy w tym obszarze,
dążymy do odbudowy Ukrainy jako kraju wolnego,
(niepodległego.)
Ale mówimy też o przyszłości Ukrainy jako pełnoprawnego członka Unii Europejskiej.
To jest taka lekcja
wiele mówiąca, bo wskazuje na to, że
należy walczyć z przeciwnościami i to jest lekcja, i wniosek, o którym
szczególnie trzeba wskazać tutaj w Gdańsku.
Myślę, że Gdańsk też był takim miejscem, w którym
(miała miejsce podobna sytuacja.)
Mieliśmy do czynienia z czymś, co było praktycznie
niemożliwe.
Trudno było sobie wyobrazić, że uda się to przezwyciężyć, a
jednak udało się to przezwyciężyć.
Właśnie tak
chciałbym odpowiedzieć, dziękuję. Pani prezydent, może
pan przewodniczący też chciałby odpowiedzieć.
Spotkaliście się państwo z przedstawicielami dzisiaj rano
na skwerze Mariupola,
Ukraińców, to też uchodźcy mieszkający w naszym mieście.
Jak wyglądało to spotkanie?
W absolutnej ciszy złożyliśmy znicze.
Zapaliliśmy znicze na skwerze Obrońców Mariupola w Gdańsku Wrzeszczu.
Przypomnę, że była to prośba mera Mariupola, Vadima Bojczenko,
wyrażona podczas jednego z online'owych
spotkań podczas sesji Rady Miasta Gdańska.
wiosną ubiegłego roku i ta prośba bardzo szybko przez Radę miasta
została spełniona. Grupa ukraińskich uchodźców była także
z nami.
To była
bardzo symboliczna, skromna uroczystość, ale myślę, że ta
przejmująca cisza i flagi ukraińskie niesione na plecach przez
ukraińskich uchodźców chyba mówiły więcej
niż jakiekolwiek inne słowo.
Myślę, że dzisiaj potrzebują naszego wsparcia,
czego wyrazem ma być także dzisiaj o godzinie 18
na placu solidarności, europejski wiec solidarności z Ukrainą.
Te symboliczne gesty też mają wielkie, wielkie znaczenie.
Jan Kołakowski, polish television Polska telewizja,
Panie przewodniczący, mam do pana pytanie tak, jak już pan wspominał
kiedyś ta wojna się zakończy i liczymy na zwycięstwo Ukrainy, a
potem będzie dużo rzeczy do zrobienia.
Natomiast my, będąc za granicą i my jako osoby z zagranicy w stosunku
do Ukrainy, co możemy zrobić, aby pomóc Ukrainie w odbudowie,
żeby kraj rozkwitał?
Wydaje mi się, że jest tu kilka warstw.
Możliwości odpowiedzi na pana pytanie.
Oczywiście
najbardziej oczywista odpowiedź jest taka, że musimy dostarczyć
środki finansowe na odbudowę, ale
wydaje mi się żyje, jest to również czas,
w którym możemy
ten wysiłek na rzecz budowy dopasować
do
jednych z najbardziej zaawansowanych perspektyw.
Do perspektyw demokracji.
Troski o
wspólny interes i wspólne wartości, może wyjaśnię to lepiej.
Sojusz Miast i Regionów na rzecz odbudowy Ukrainy
walczy między innymi o to,
żeby bardzo jasne było, że nie można zapomnieć o poziomie lokalnym
i regionalnym administracji, właśnie w tym okresie odbudowy.
Wszyscy wiemy i dzisiaj też mieliśmy na ten temat dyskusję,
że to stawia wiele wyzwań, ale koszt zignorowania
wymiaru lokalnego i regionalnego odbudowy
jest o wiele wyższy niż koszt, który
w efekcie i tak musimy zapłacić za obecność tego
poziomu.
A druga koncepcja jest taka, że Europa ma wiele celów.
Wiele celów, które chce wdrażać w przyszłości, na przykład w zakresie
energii, transformacji klimatycznej,
transformacji cyfrowej.
Mówimy tutaj o państwie, które chce być częścią Unii Europejskiej.
Okres budowy, to będzie okres, w którym można
pójść na przód o wiele szybciej.
Żeby spełniać te cele transformacji energetycznej itd.,
niż miałoby to miejsce w warunkach normalnych, a więc
nie jest to tylko kwestia wsparcia finansowego
na odbudowę.
Gdybyśmy mieli to ująć inaczej, to nie jest tylko kwestia tego ile, ale również
kwestia tego jak to zrobić, co chcemy osiągnąć.
I z naszej perspektywy jako Komitetu Regionów
naszą rolą jest
przedłożyć
rolę znaczenia władz lokalnych i regionalnych z Europy i z państw
kandydujących
w procesie akcesyjnym, czyli podkreślić tę rolę, ale również
dotyczy to roli Europy i Ukrainy w kontekście wsparcia
w wysiłku wojennym.
Czyli znaczenie to, które już funkcjonuje i istnieje.
Wydaje mi się, że pani prezydent Dulkiewicz o tym wspomniała.
Nie jest to tylko kwestia pomocy
władzom lokalnym i regionalnym w Ukrainie.
Miasta i regiony
w całej Europie
wykonały nieprawdopodobną pracę, nieprawdopodobną,
a Gdańsk jest doskonałym przykładem,
pod przywództwem pani prezydent był przykładem
tejże pracy, pracy pomagania osobom,
które szukają tu schronienia, schronienia przed wojną.
Schronienia przed nie całej Europie, miasta i regiony to pierwszy
poziom przywitania tych osób i pomagania im, chociaż daje to
oczywiście wiele nacisków.
Czy też daje to wielką presję na strukturę gospodarczą i społeczną.
Nie wchodząc w głębsze szczegóły, to są tematy, które chciałbym
przekazać państwu w odpowiedzi na to pytanie.
Dziękuję państwu kolejne punkty przed nami i wizyta studyjna,
tak więc dziękujemy za to spotkanie.
I do zobaczenia.
Dziękuję