W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Miłość Boga Ojca łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa i dar
jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi.
Jako wspólnota kościoła
stajemy dzisiaj przy ołtarzu Jezusa Chrystusa.
Aby w sposób szczególny
otoczyć naszą modlitwą
zamordowanego przed trzema laty
świętej pamięci prezydenta Miasta Gdańska Pawła Adamowicza.
Przychodzimy tutaj wiedzeni potrzebą serca.
Ale także przy nagleni potrzebą
wynikającą z naszej wiary,
która zachęca nas do tego, abyśmy za naszych drogich zmarłych
zanosili do Boga modlitwę.
Pragniemy dzisiaj wraz z rodziną świętej pamięci pana prezydenta
z jego mamą, bratem, żoną, z córkami.
W społeczności mieszkańców Gdańska, którzy dzisiaj tutaj przyszli
wołać do Boga bogatego w miłosierdzie, aby
naszego brata w wierze, świętej pamięci Pawła
przyjął do społeczności zbawionych w niebie, aby dał mu udział
w szczęściu wiecznym.
Wraz ze współbraćmi kapłanami
pragniemy w tej mszy świętej koncelebrowanej otoczyć zarówno Pawła
naszą modlitwą, jak i niedawno zmarłego Świętej pamięci pana
Ryszarda, jego ojca.
ch dobry Bóg da im szczęście wieczne.
Witam na naszej modlitwie
wszystkich przedstawicieli różnych instytucji, marszałka
województwa pomorskiego, poprzednich marszałków.
Witam panią prezydent Aleksandrę Dulkiewicz. Witam
wiceprezydentów. Witam przedstawicieli gmin.
Witam was drodzy bracia i siostry, ale w sposób szczególny pragnę
przywitać również na naszej wspólnej modlitwie,
bo przecież po tej eucharystycznej modlitwie Kościoła
spotkamy się
na modlitwie przy grobie,
na modlitwie
zanoszonej przez przedstawicieli różnych wyznań i religii,
po to, aby kontynuując dzieło spotkania, zbliżenia,
jakie pielęgnował bardzo mocno świętej pamięci
Paweł Adamowicz jako prezydent Miasta Gdańska również zawołać do Boga.
W jego intencji.
Bardzo serdecznie was witam i pozdrawiam.
Przeprośmy na wstępie za wszystkie nasze słabości i grzechy,
abyśmy mogli z czystym sercem sprawować tę przenajświętszą
ofiarę.
Spowiadam się Bogu wszechmogącemu i wam bracia i siostry, że
bardzo zgrzeszyłem myślą mową uczynkiem i zaniedbaniem. Moja
wina, moja wina, moja bardzo wielka wina. Przeto błagam najświętszą
Maryję, zawsze dziewicę, wszystkich aniołów i świętych i was
bracia i siostry o modlitwę za mnie do Pana Boga naszego. Niech
się zmiłuje nad nami Bóg
wszechmogący i odpuści wsze nam grzechy, doprowadzi nas do
życia wiecznego.
Panie zmiłuj się nad nami.
Chryste zmiłuj się nad nami.
Panie zmiłuj się nad nami.
O.
Módlmy się.
Wszechmogący Boże, wspominając dzień śmierci Twojego sługi
Pawła, pokornie Cię prosimy, abyś okazał mu swoje miłosierdzie.
I dał mu udział w społeczności świętych.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, twojego Syna,
który z tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego.
Bóg przez wszystkie wieki wieków.
Czytanie z pierwszej księgi Samuela.
Zebrała się cała starszyzna Izraela i udała się do Samuela do Rama.
Odezwali się do niego.
Oto ty się zestarzałeś, a synowie twoi nie postępują twoimi drogami.
Ustanów raczej nad nami króla.
Aby rządził nami, tak jak to jest u innych narodów.
Nie podobało się Samuelowi to, że mówili, daj nam króla, aby
nami rządził.
Modlił się więc Samuel do Pana.
A Pan rzekł do Samuela.
Wysłuchaj głosu ludu we wszystkim, co mówi do ciebie, bo nie
ciebie odrzucają, lecz mnie nie chcą mieć za króla, który by
nad nami panował.
I powtórzył wszystkie te słowa Pana Samuel ludowi, który od
niego zażądał króla.
Mówił: oto jest prawo króla mającego nad wami panować. Synów
waszych będzie on brał do swego rydwanu i swych koni, aby biegali
przed jego rydwanami.
I uczyni ich tysięcznikami, pięćdziesięcznikami, robotnikami
na swojej roli i żniwiarzami.
Przygotowywać też będzie broń wojenną i zaprzęgi do rydwanów.
Córki wasze zabierze do przyrządzania wonności oraz na kucharki
i piekarniki.
Zabierze również najlepsze wasze ziemie uprawne, winnice i
sady oliwkowe.
A podaruje je swoim sługom.
Za siebie wasze i winobranie obciąży dziesięciną i odda je swoim
dworzanom i sługom.
Weźmie wam również waszych niewolników, niewolnice, wasze
woły najlepsze i wasze osły, zatrudni
pracą dla siebie.
Nałoży dziesięcinę na trzodę waszą wy zaś będziecie jego sługami.
Będziecie sami narzekali na króla, którego sobie wybierzecie,
ale Pan was wtedy nie wysłucha.
Odrzucił lud radę Samuela i wołał:
Nie, lecz król będzie nad nami, abyśmy byli jak inne narody,
aby nas sądził nasz król, aby nam przewodził i prowadził
nasze wojny.
Samuel wysłuchał wszystkich ludów i powtórzył je Panu.
A pan rzekł do Samuela:
Wysłuchaj ich żądań i ustanów im króla.
Oto słowo Boże.
Na wieki będę sławił łaski Pana.
Błogosławiony lód, który umie się cieszyć.
I chodzi Panie w blasku Twojej obecności.
Cieszę się zawsze Twym imieniem
Wywyższa ich Twoja sprawiedliwość.
To Ty jesteś blaskiem ich potęgi
a przychylność Twoja dodaje nam mocy.
Bo do Pana należy nasza tarcza.
A król nasz do świętego Izraela.
Słowa Ewangelii według Świętego Marka.
Gdy Jezus po pewnym czasie wrócił do Kafarnaum,
Posłyszeli, że jest w domu.
Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca,
aby on głosił im naukę.
Wtem przyszli do niego z paralitykiem, którego niosło czterech.
Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do niego, odkryli dach
nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował.
I przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk.
Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka.
Synu,
odpuszczają ci się twoje grzechy.
A siedziało tam kilku uczonych w piśmie, którzy myśleli w duszy:
czemu on tak mówi? On bluźni.
Któż może odpuszczać grzechy, jeśli nie Bóg sam jeden?
Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą i rzekł do nich:
Czemu nurtują te myśli w waszych sercach?
Cóż jest łatwiej, powiedzieć do paralityka
odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć wstań,
weź swoje łoże i chodź.
Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na Ziemi władzę
odpuszczania grzechów.
Rzekł do paralityka.
Mówię ci, wstań, weź swoje łoże
i idź do domu.
On wstał wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich.
Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc:
Jeszcze nie widzieliśmy czegoś podobnego.
Oto słowo pańskie.
Pani
Magdaleno, ukochane córki świętej pamięci Pawła.
Antonino,
Tereso, czcigodna mamo.
Panie Piotrze,
bracie zmarłego, drodzy księża, przedstawiciele
bratnich kościołów i religii, pani prezydent, panie marszałku.
Wszyscy, których przywiodła tutaj
powinność
pamięci, ale i powinność serca.
Siostry i bracia.
Jesteśmy dziś w bazylice,
aby trzecią rocznicę tragicznej śmierci otoczyć
modlitwą świętej pamięci
Pawła,
prezydenta naszego miasta.
Jak również wspomniał
ksiądz
proboszcz, i jego zmarłego
tatę.
W odczytanym przed chwilą fragmencie Ewangelii spotykamy
Chrystusa w Kafarnaum.
Przyszedł tam gościnę,
aby
poprzez swoje słowo, słowo Boga, umacniać wiarę ludzi.
Ludzie byli złaknieni tej prawdy, dlatego tak licznie
zgromadzili się wokół tego domu.
Wypełnili ten dom i obejście tak licznie,
że gdy przyjaciele
pragnęli przyprowadzić
człowieka chorego, paralityka,
na to spotkanie,
okazało się,
,ze spotkało się to z niemałymi trudnościami.
Na pewno ci przyjaciele paralityka słyszeli o cudach Jezusa,
znali jego historię.
To co
można powiedzieć, powinno nas zachwycić,
w postawie tych przyjaciół,
to ich głęboka wiara.
Dlaczego?
Dlatego, że Ewangelia mówi nam o tym, że ów paralityk został
uzdrowiony ze względu na ich wiarę.
Nie ze względu na wiarę paralityka. Nawet do końca nie wiemy, czy był
on wierzący.
Trzeba było nawet, jak słyszeliśmy, ponieść trud, rozebrać
dach, by doprowadzić go przed Jezusa.
Tam Zbawiciel powiedział sparaliżowanemu,
odpuszczają ci się twoje grzechy, a dopiero potem
wstań weź łoże i chodź.
Pragnie i nam
tą kolejnością przypomnieć, że to dusza ma pierwszeństwo.
I po dziś dzień Chrystus powtarza ten sam cud w każdej spowiedzi
świętej.
Odpuszczają ci się twoje grzechy.
Mówi głosem kapłana.
Jezus pragnie pokazać, jaki jest Bóg.
Pokazać, że jest miłością, która
leczy nasze serce i duszę.
Że jest kimś, na kim możemy oprzeć nasze tęsknoty, nasze smutki.
Kimś, kto jest w stanie uzdrowić
niekiedy sparaliżowane serce.
Paraliż.
Porażenie, powie medycyna, to sytuacja,
w której dochodzi do utraty czynności jednego, kilku mięśni lub
też całej ich grupy.
Ale czy taki paraliż
nie dotknął i naszej wspólnoty serc
trzy lata temu?
Przez wielu to, co się wtedy wydarzyło, zostało odebrano jak
jako potężny, gwałtowny niemilknący dzwon na trwogę.
Wezwanie do rachunku sumienia.
Do koniecznej przemiany
stylu naszego życia wspólnotowego, społecznego.
Medialnego.
Także do wyrugowania języka pogardy.
Głos ten aktualny jest
do dzisiaj.
Nam trzeba braterstwa, serc i otwartych dłoni i to wołanie nie
powinno umilknąć
Trzeba je z wiarą i z nadzieją
nieustannie powtarzać.
Świętej pamięci Paweł, za którego
dziś się modlimy,
wiele uczynił, aby nasze miasto wypiękniało, przyciągało ku sobie
innych,
było gościnne.
Rozwijało się społecznie, gospodarczo, kulturowo. O sobie mówił:
jestem katolikiem,
gdańszczaninem, Polakiem,
Europejczykiem.
Mężem i ojcem.
Był człowiekiem wiary.
I nasz Kościół też diecezjalny doznał od niego wiele pomocy.
Był dla niego ważnym i naturalnym sojusznikiem w budowie odpowiedzialnego,
otwartego,
empatycznego.
i solidarnego społeczeństwa.
Chciał budować wspólnotę ponad podziałami.
O tych jego marzeniach możemy
przeczytać
w książkach Gdańsk jako wyzwanie, a jeszcze bardziej Gdańsk jako
wspólnota.
Osobiście
będę zawsze pamiętać jego zawsze wyciągniętą ku mnie dłoń i
życzliwość.
O której choćby świadczył zapis w jego osobistym kalendarzu
o dniu moich urodzin, o których pamiętał.
Było to dla mnie wtedy młodego i nieznanego, prawie nikomu księdza,
ważny gest.
Co roku na terenie
mojej parafii spotykaliśmy się na modlitwie na cmentarzu nieistniejących
cmentarzy.
Razem z przedstawicielami bratnich
kościołów i religii.
Myślę, że wielu tu obecnych pamięta słowa modlitwy franciszkańskiej
o pokój wypowiedziane przez świętej pamięci Pawła właśnie
tam.
25 lipca 2014 roku
w trakcie czwartego Światowego Zjazdu Gdańszczan.
W modlitwie prosimy Cię
uczyń nas narzędziem pokoju.
Abyśmy siali miłość tam, gdzie panuje nienawiść.
Wybaczenie tam, gdzie panuje krzywda.
Jedność
tam, gdzie panuje rozłam.
Wiarę tam, gdzie panuje zwątpienie.
Nadzieję.
tam, gdzie panuje rozpacz.
Światło tam, gdzie panuje mrok, a radość tam, gdzie panuje smutek.
Spraw Boże, abyśmy
ludzie, którzy szukamy pociechy
nauczyli się
pociechę dawać.
To słowa, które
wypowiedział świętej pamięci Paweł wtedy.
Wierzę, że takiego Gdańska i takiej wspólnoty
świętej pamięci Paweł pragnął.
Mówię o tym w kontekście dzisiejszej Ewangelii,
która
tak naprawdę pokazuje, że to wspólnota przyjaciół
ocaliła paralityka.
Że najlepszym lekarstwem na paraliż, który może ogarnąć czasem
serce człowieka, jest przyjaźń.
Oparcie się na drugim. A to jest przecież właśnie wiara.
Wiara w Boga i drugiego człowieka.
Wiara to najgłębsza więź jaka
zawiązuje się między osobami.
Przyjaźń, słowo to oznacza, bycie przy drugim bez względu na
okoliczności.
Czy opinie, stereotypy.
Święty Paweł w liście do Galatów zachęcał:
jedni drugich brzemiona noście i tak
wypełniajcie prawo chrystusowe.
A prawem tym są słowa o miłości bliźniego.
I dlatego dzisiaj tu zebraliśmy.
Bowiem są sytuacje takie, gdy człowiek jak nigdy dotąd potrzebuje
innych, którzy pomogą mu dźwigać krzyż.
Potrzebuje obecności drugiego, słowem, przyjaznym gestem,
a może tylko milczeniem.
Potrzebuje
modlitwy.
Aby móc cieszyć się radością przebywania z Bogiem, potrzebna
jest wiara.
Ona prowadzi nas do zbawienia.
A zbawienie to wołanie o wyzwolenie
z tego wszystkiego, co nas boli.
Jeśli sami doświadczamy dobrodziejstwa bliskości Boga i jego nauki
w każdej Eucharystii, to z pewnością pojawi się w nas troska,
aby doprowadzić do niego wszystkich, których kochamy.
Za kilka chwil
w sakramencie Eucharystii pod postaciami chleba i wina, pośród
nas będzie obecny, żywy i chwalebny Chrystus w sposób prawdziwy
rzeczywisty
z ciałem i krwią, duszę i bóstwem.
Tak naucza katechizm.
I powie nam tak jak kiedyś powiedział swoim uczniom.
Pokój
zostawiam wam.
Pokój mój daję wam.
Nie tak jak świat.
Ja wam daję, niech się nie trwoży, serce Wasze ani się nie lęka.
Powie tak wobec
urny złożonej tutaj w bazylice,
kryjącej spopielone ciało świętej pamięci Pawła.
Ale powie też wobec
duchowego napięcia nas wszystkich, którzy śmy tu przybyli.
Wobec rodziny, bliskich.
Przyjaciół.
Wobec tylu serc ściśniętych żalem, mimo upływu lat.
Powie nam.
Pokój wam.
Ja Jestem.
Ja Jestem zmartwychwstaniem i życiem.
Kto we mnie wierzy, choćby i umarł żyć będzie.
A każdy kto żyje
I wierzy we mnie
nie umrze na wieki.
Amen.
Chryste.
Ty masz władzę odpuszczania grzechów.
I znasz nasze myśli.
Prosimy, wysłuchaj naszych próśb.
Które z nadzieją zanosimy do Ciebie.
Módlmy się za nasz kontynent, za Europę.
I za cały świat.
By zamiast stawiania murów i zasieków.
Zwyciężała wola budowania mostów i porozumienia. Ciebie prosimy.
Módlmy się za nasz kraj.
Oby Pan Bóg dał siłę przezwyciężania klanowych podziałów i
budowania Polski jako wspólnoty. Ciebie prosimy.
Módlmy się za nasze miasto.
Gdańsk nie przestał być szczodry i by każdy z nas pozostał otwarty
na drugiego człowieka, dzieląc się z nim dobrem. Ciebie prosimy.
Módlmy się o wieczny odpoczynek dla świętej pamięci prezydenta
Pawła Adamowicza oraz dla zmarłego w zeszłym roku jego taty
pana Ryszarda Adamowicza.
Ciebie prosimy.
Módlmy się o zdrowie i o ulgę w cierpieniu dla rodziny oraz bliskich
świętej pamięci pana prezydenta i świętej pamięci pana Ryszarda.
Ciebie prosimy.
Módlmy się o przezwyciężenie trwającej pandemii.
Oraz o to, by w tym trudnym czasie
nie zabrakło nam solidarności.
I uważności wobec drugiego człowieka. Ciebie prosimy.
Po mszy świętej odbędzie się modlitwa ekumeniczna za świętej
pamięci prezydenta Pawła Adamowicza.
Módlmy się o wzajemny szacunek
pomiędzy wyznawcami poszczególnych religii i wyznań.
I o to,
aby Gdańsk pozostał gościnnym domem dla wszystkich. Ciebie prosimy.
Panie.
Ty otaczasz nas swoją łaską jak tarczą.
Wysłuchaj próśb Kościoła
i mocą Ducha Świętego stale ucz nas modlitwy,
która podoba się Tobie.
Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Zgodnie z tradycją, tak jak w ubiegłym roku i w poprzednich latach,
podejmując tę inicjatywę, do której zachęcał nas, duchownych,
dzwoniąc do nas, że potrzebna jest pomoc dla mieszkańców Syrii,
a zwłaszcza dla Aleppo, również dzisiaj te ofiary, które złożymy
na tacę, przeznaczone są na ten cel.
W ubiegłym roku zebraliśmy na pomoc dla trzech rodzin, które
były objęte pomocą w ramach akcji prowadzonej przez Caritas
Polska rodzina rodzinie za szczodre datki składam serdeczne
Bóg zapłać.
Módlcie się, aby moją i waszą ofiarę przyjął Bóg, Ojciec Wszechmogący.
Na cześć i chwałę swojego imienia, a także na pożytek nasz i
całego Kościoła świętego.
Panie nasz Boże, wysłuchaj nasze błagania za twojego sługę Pawła,
którego rocznicę śmierci obchodzimy i przez to ofiarę przebłaganie
i chwały włącz go do grona twoich świętych.
Przez Chrystusa Pana naszego
Pan z wami.
W górę serca.
Dzięki składajmy panu Bogu naszemu.
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy
zawsze składali dziękczynienie tobie Miłosierny Ojcze, Wszechmogący,
Boże Królu wiecznej chwały przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On jeden przyjął śmierć, aby nas wszystkich wybawić od śmierci
wiecznej i sam umarł na krzyżu, abyśmy mogli żyć z Tobą na wieki.
Dlatego zjednoczeni z chórami aniołów wysławiamy Ciebie z
radością wołając.
Święty, Święty, Święty.
Pan Bóg zastępów.
Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej.
Hosanna na wysokości.
Zaprawdę Święty jesteś Boże, źródło wszelkiej świętości.
Uświęć te dary mocą Twojego ducha, aby stały się dla nas ciałem
i krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On to, gdy dobrowolnie wydał się na mękę, wziął chleb i dzięki
Tobie składając łamał i rozdawał swoim uczniom mówiąc.
Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy,
to jest bowiem ciało moje, które za was będzie wydane.
Podobnie po wieczerzy wziął kielich i ponownie i dzięki Tobie
składając podał swoim uczniom mówiąc.
Bierzcie i pijcie z niego wszyscy,
to jest bowiem kielich krwi mojej, nowego i wiecznego przymierza,
która za was i za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów.
To czyńcie na moją pamiątkę.
Oto wielka tajemnica wiary.
Wyznajemy twoje zmartwychwstanie.
I oczekujemy Twego przyjścia w chwale
Wspominając śmierć i zmartwychwstanie Twojego Syna, ofiarujemy
Tobie Boże chleb życia i kielich zbawienia i dziękujemy, że
nas wybrałeś, abyśmy stali przed Tobą i Tobie służyli. Pokornie
błagamy, aby Duch Święty zjednoczył nas wszystkich przyjmujących
ciało i krew Chrystusa.
Pamiętaj Boże o twoim kościele na całej Ziemi.
Spraw, aby lud Twój wzrastał w miłości razem z naszym papieżem
Franciszkiem, naszym biskupem Tadeuszem oraz całym duchowieństwem.
Pamiętaj o twoim Słudze Pawle i Ryszardzie, których z tego świata
wezwałeś do siebie.
Spraw, aby ci, którzy przez chrzest zostali włączeni w śmierć
Twojego syna, mieli również udział w jego zmartwychwstaniu.
Pamiętaj także o naszych zmarłych braciach i siostrach, którzy
zasnęli z nadzieją zmartwychwstania.
I o wszystkich, którzy w Twojej łasce odeszli z tego świata.
Dopuść ich do oglądania Twojej światłości.
Prosimy Cię
zmiłuj się nad nami wszystkimi i daj nam udział w życiu wiecznym
z najświętszą Bogurodzicą dziewicą Maryją, ze świętym Józefem,
jej oblubieńcem, ze świętymi apostołami i wszystkimi świętymi,
którzy w ciągu wieków podobali się Tobie, abyśmy z nimi wychwalali
ciebie przez Twojego syna Jezusa Chrystusa.
Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie. Tobie Boże Ojcze Wszechmogący
w Jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała
(przez wszystkie wieku wieków.)
Módlmy się do ojca niebieskiego, jak nas nauczył Jezus Chrystus.
Ojcze nasz któryś jest w niebie, święć się
(w imię Twoje)
Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie tak i n
i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego
daj nam dzisiaj.
I odpuść nam nasze winy
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw
(ode złego.)
Wybaw nas Panie od zła wszelkiego i obdarz nasze czasy pokojem.
Wspomóż nas w swoim miłosierdziu, abyśmy zawsze wolni od grzechu
i bezpieczni od wszelkiego zamętu pełni nadziei, oczekiwali
przyjścia naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Bo Twoje
jest Królestwo,
(potęga i chwała na wieki.)
Panie, Jezu Chryste.
Ty zesłałeś Ducha Świętego, aby obdarzyć kościół jednością i pokojem.
Prosimy Cię, nie zważaj na grzechy nasze, lecz na wiarę swojego
kościoła i zgodnie z twoją wolą napełniaj go pokojem i doprowadź
do pełnej jedności. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Pokój pański niech zawsze będzie z wami.
Przekażcie sobie znak pokoju.
Oto baranek Boży, który gładzi grzechy świata.
Błogosławieni, którzy zostali wezwani na jego ucztę.
Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz
tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.
Ci, którzy chcą przyjąć komunię świętą na dłoń, niech podejdą do mnie.
Módlmy się.
Bożo nasze ojcze, przyjmij łaskawie nasze modlitwy i ofiarę
złożoną za twojego sługę Pawła.
Jeżeli pozostała w nim zmaza popełnionych grzechów, zgładź je
w swoim miłosierdziu przez Chrystusa pana naszego.
Pragnę bardzo serdecznie podziękować księdzu proboszczowi
z Parafii Chrystusa Króla Bartłomiejowi Starkowi za dzisiejsze
Słowo Boże, które do nas skierował.
Dziękuję współbraciom za współkon-
celebrowanie tej mszy świętej.
Wam drodzy bracia i siostry
dziękuję za przyjęte komunie święte w intencji Pawła, a także
niedawno zmarłego jego ojca pana Ryszarda.
Dziękuję również za ten
żywy pomnik, jaki powoli budujemy, małymi
może ktoś powie cegiełkami, ale jakże ważnymi. Dzisiaj zebraliśmy
na pomoc dla udręczonym wojną w Syrii.
A a zwłaszcza dla mieszkańców Aleppo. 1887
złotych. Jest to kolejna cegiełka, która na pewno pomoże
kolejnej i rodzinie tam odzyskać nadzieję, która jest czasami
bardzo ważna.
Bo źle się dzieje, kiedy człowiek traci nadzieję.
Zresztą.
Niedawno mieliśmy okazję w różnych przekazach słyszeć
o tym, co się dzieje z ludźmi, którzy siedzą w obozach.
dla uchodźców i tracą nadzieję.
Bo to nie jest miesiąc, to nie jest rok, a często to jest osiem
i więcej lat.
I dlatego my tymi małymi cegiełkami, które w naszym imieniu
przekaże Caritas Polska,
może przywrócimy iskierkę nadziei komuś, kto jest w potrzebie,
a jest to przecież przejaw naszej wiary i miłości do drugiego
człowieka.
Także bardzo serdecznie dziękuję. Wraz z naszymi,
naszą siostrą i braćmi z wyznań chrześcijańskich, a także
z bratem, przedstawicielem religii
Islamu, podejdziemy teraz do grobu
świętej pamięci Pawła. Zapraszam was wszystkich i tam wspólnie
będziemy się modlić, prosząc Boga
tak jak wypływa to z potrzeby naszych serc, a także z doktryny
naszej wiary.
W intencji Pawła, a także pewnie o pokój.
Przyjmijmy Boże Błogosławieństwo.
Pan z wami.
I z Duchem Twoim. Niech was strzeże i błogosławi Bóg Wszechmogący,
Ojciec i Syn i Duch Święty.
Trwajcie w pokoju Chrystusa.
O modlitwę proszę księdza protojereja Dariusza Jóźwika
z Kościoła prawosławnego.
nim.
O modlitwę
teraz proszę księdza Marcina Hintza z Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego,
wikariusza diecezjalnego diecezji pomorsko-wielkopolskiej.
Łaska wam i pokój od Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Amen.
W apokalipsie świętego Jana w czternastym rozdziale czytamy.
Błogosławieni są odtąd umarli, którzy w panu umierają.
Zaprawdę mówi Duch.
Odpoczną od prac swoich.
Uczynki ich idą za nimi.
Módlmy się.
Wszechmogący Boże, Miłosierny Ojcze.
Dzisiaj zgromadzeni tutaj
w murach tej świątyni
gdzie spoczywają
prochy świętej pamięci prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza.
W trzecią rocznicę jego śmierci
łączymy się
w duchu jedności w tym ekumenicznym gronie.
We wspólnej modlitwie.
I wspominamy naszego drogiego prezydenta.
Przede wszystkim łaskawy panie, dziękujemy ci.
Za jego życie.
Za wszystkie lata.
I wszystko, co ty przez niego
nam i dla nas uczyniłeś. Dziękujemy ci za jego służbę
na rzecz tego miasta i jego mieszkańców.
Za jego poświęcenie.
Za ogrom pracy, który włożył w rozwój
i budowę swojego ukochanego miasta.
Dziękujemy ci, że dzięki niemu
z jego inicjatywy wielokrotnie mogliśmy spotykać się
właśnie w ekumenicznym gronie.
Przy różnych okazjach, by wspólnie się modlić.
Dzisiaj
nadal, dzięki niemu, to czynimy.
Łaskawy Panie, prosimy Ciebie
o Twoje zmiłowanie, o Twoje błogosławieństwo.
Uzdrów nas, a będziemy uzdrowieni.
Ucz nas jak mamy
zwyciężać zło dobrem.
Miej nas Panie w swojej opiece.
I prowadź.
Wysłuchaj w tej modlitwie przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.
Amen.
Bardzo proszę o modlitwę księdza Sebastiana Miedźwiedzińskiego
reprezentującego Kościół Ewangelicko-Metodystyczny.
Kto nas odłączy od miłości Chrystusa?
Czy utrapienie?
Ucisk, prześladowanie, głód, nagość, niebezpieczeństwo
lub miecz?
Jak jest napisane
z powodu Ciebie zabijają nas przez cały dzień.
Uważają nas za owce na rzeź przeznaczone.
Ale w tym wszystkim
w pełni zwyciężamy przez tego,
który nas umiłował.
Módlmy się słowami księdza
Johna Wesleya.
Najłaskawszy Panie.
Jezusie Chrystusie.
Który tak umiłowałeś świat,
Ze dałeś siebie samego, aby go zbawić i z pokorą przyjąłeś
postać ludzką.
Aby cierpieć jak człowiek za grzechy człowieka dla jego zbawienia.
Napełnij serca nasze przekonaniem o Twojej wspaniałej miłości.
Abyśmy potrafili żyć w posłuszeństwie
i umrzeć dla Ciebie
a następnie zmartwychwstać i w chwale radować się z Tobą na wieki
w twoim Królestwie.
Amen.
Bez zuchwalstwa.
I bez bojaźni.
Trwajmy w ciszy.
Wspominając.
I zarazem dziękując za samorządową służbę i życie świętej
pamięci Pawła
Adamowicza, prezydenta Miasta Gdańska.
Łaska naszego pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa niech będzie
z nami teraz i na wieki wieków.
Amen.
Bardzo proszę o modlitwę księdza Rafała Michalaka z Kościoła
Polskokatolickiego.
Panie Jezu Chryste.
Ty zapytałeś apostoła Piotra,
Piotrze, czy ty mnie kochasz bardziej
Aniżeli cała ta reszta?
Do tego jednego, do miłości,
sprowadziłeś całą swoją naukę, całe chrześcijaństwo.
I to pytanie o miłość do Boga, która wyraża się poprzez miłość
do drugiego człowieka,
zadałeś już świętej pamięci Pawłowi.
Znając jego życie
możemy powiedzieć, że świętej pamięci pan prezydent mógł powtórzyć
za Piotrem: Panie, ty wszystko wiesz
Ty wiesz, że Cię miłuję.
To samo pytanie
zada kiedyś Bóg każdemu z nas po imieniu.
I jeżeli wtedy będziemy mieli w sobie tyle pokory i tyle pokoju,
aby powtórzyć: Panie, Ty wszystko wiesz.
Nie pamiętaj, że czasem było źle.
Ale ty wiesz, że kochałam, kochałem Ciebie w drugim człowieku.
Bóg także powie i do nas, wejdź do radości mojej.
Dlatego
w trzecią rocznicę
tragedii
nie mówimy
do pana prezydenta:
żegnaj, bo tęsknimy.
Ale mówimy do zobaczenia tam
po drugiej stronie, gdzie już nie ma śmierci.
Gdzie nie ma nieszczęść, gdzie nie ma zła.
Gdzie wszyscy cieszą się z tego, że mogą Boga oglądać twarzą w twarz.
Amen.
O modlitwę proszę
panią pastor Elizabeth Turek, reprezentującą Kościół Anglikański.
Boże, od którego pochodzą wszystkich świętsze pragnienia.
Dobre rady
I sprawiedliwie czyni.
Daj swoim sługom ten pokój, który świat nie może dać.
Abyśmy byli posłuszni Twoim przykazaniom.
I abyśmy obronieni przed strachem przed naszymi wrogami.
Mogli trwać w pokoju.
Przez Jezusa Chrystusa.
Naszego zbawiciela.
Amen.
Bardzo proszę o modlitwę
prezbitera Tomasza Ropiejko
z Kościoła Zielonoświątkowego.
Boże, nasz kochany.
Gdy wracamy myślami do tego dramatycznego wydarzenia, nasze serce
przeszywa ból i smutek.
Twoje słowo powiada, że gdy
na twarzy jest smutek, to serce staje się lepsze.
Dlatego prosimy Ciebie
zmieniaj nasze serca.
Na lepsze.
Byśmy
nie popełniali wciąż tych samych błędów.
Zmieniaj nas.
Na lepsze.
Abyśmy we wzajemnych międzyludzkich stosunkach bardziej
odzwierciedlali kulturę nieba.
Kulturę twojego Królestwa.
Niż otaczającego nas świata.
Panie, ale stoimy też tutaj wdzięczni.
Wdzięczni za życie i służbę
tak dramatycznie
zabranego nam prezydenta Pawła Adamowicza.
Dziękujemy ci za tą bogatą spuściznę, którą po sobie pozostawił,
za inspirację do tego, jak budować wspólnotę miejską.
Dlatego prosimy Ciebie o to byś
dopomógł nam.
Dbać o nasze miasto jak o swój dom.
A o jego mieszkańców jako swoją rodzinę.
Naucz nas kochać nasze miasto
tak, jak ty je kochasz.
Panie, tak bardzo dziękujemy ci za to, że jesteś Bogiem nadziei
i pociechy.
I że masz moc przeprowadzić nas nawet przez najciemniejszą z dolin.
Dlatego prosimy Ciebie,
przeprowadź nas przez ten trudny czas, który jest przed nami.
Ucz nas ufać Tobie.
I czerpać siłę do życia
z naszej więzi z Tobą.
O to Ciebie prosimy z głębi naszych serc.
Amen.
O modlitwę proszę pana Olgierda Chazbijewicza,
przewodniczącego gminy muzułmańskiej w Gdańsku.
Prezydent Paweł Adamowicz był nieraz w gdańskim meczecie.
Życzliwy gdańskiej wspólnocie muzułmanów cieszył się także
sympatią i szacunkiem wyznawców islamu od bałtyckiego grodu.
Był człowiekiem dużego formatu, intelektualistą, bardzo
dobrym prezydentem miasta.
Gdańsk bardzo się zmienił i wypiękniał za jego rządów. Śpij spokojnie,
Panie prezydencie. Niech Bóg Wszechmogący przyjmie Twoją
duszę. Amin.
O modlitwie
także zapewniają nas przedstawiciele środowisk żydowskich,
którzy już rozpoczęli swój dzień
świąteczny. Bardzo proszę o modlitwę.
i jej zakończenie księdza prałata Ireneusza Bradtke.
Zainspirowani
tymi słowami, które tutaj przed chwilą były wypowiadane,
jako słowa modlitwy wypływające z głębi serc
mieszkańców Gdańska,
którzy gromadzą się w różnych wspólnotach wiary.
My również tutaj
stojąc
w tej bazylice, budowanej z wiary,
a także miłości do Boga,
wspólnie
zawołajmy do tego, który jest naszym Ojcem.
I prośmy go.
Aby zmarłego przed trzema laty
świętej pamięci Pawła, naszego prezydenta,
Przyjął do społeczności zbawionych.
Módlmy się również
za jego zmarłego niedawno ojca, pana Ryszarda.
Módlmy się za wszystkich tych
gdańszczan i gdańszczanki, którzy
w ostatnim czasie, zwłaszcza teraz, w czasie trwającej pandemii,
często nagle i w samotności odeszli do wieczności.
Wołając za nimi wszystkimi, aby Bóg, który jest naszym Ojcem,
przyjął ich do krainy szczęścia wiecznego w niebie.
Ojcze nasz któryś jest w niebie, święć się imię twoje. Przyjdź
Królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Dobry Jezu
a nasz Panie.
Dobry Jezu a nasz Panie.
Zawierzmy również
naszej matce, która w tej świątyni odbiera cześć jako piękna
madonna gdańska.
Losy nasze, naszego miasta, naszej ojczyzny. Prośmy, aby w tych
trudnych dniach, kiedy tracimy nadzieję, czasami też i wiarę,
ona napełniała nasze serca i umysły
otuchą. Byśmy w Bogu pokładali naszą nadzieję, dlatego modląc
się za siebie nawzajem, abyśmy budowali na co dzień wspólnotę
miłości, zgody, zrozumienia, braterstwa.
Wspólnie wołajmy. Pod twoją obronę, uciekamy się Święta Boża
Rodzicielko. N naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach
naszych, ale od wszelakich złych przygód
racz nas zawsze wybawić. Panno chwalebna i błogosławiona. O Pani
nasza, orędowniczka nasza, pośredniczko nasza, pocieszycielko
nasza. Z synem swoim nas pojednaj, synowi swojemu nas polecaj,
swojemu synowi nas oddawaj. Piękna Madonno Gdańska módl się za nami.
Pragnę na zakończenie bardzo serdecznie podziękować księdzu
kanonikowi Dariuszowi Ławikowi, który jest diecezjalnym
referentem
związanym
z akumenią,
ale również z dialogiem z innymi religiami. W imieniu biskupa
gdańskiego podejmuje od wielu lat to dzieło. Za przygotowanie
dzisiejszego modlitewnego spotkania.
Bardzo dziękuję wam wszystkim.
Drodzy bracia i siostry za to, że jesteśmy tutaj razem.
I niech Pan Bóg nas wszystkich zachowa w zdrowiu i w swoim błogosławieństwie.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Dziękuję Cappelli Gedanensis za
ubogacenie naszej liturgii, naszych spotkań wczoraj i dzisiaj
piękną muzyką, wspaniałą, wspaniałym śpiewem, który stanowi
najpiękniejszą z modlitw. Bóg zapłać.