W uroczystość Zwiastowania Pańskiego
przypada 680 rocznica wmurowania kamienia
węgielnego pod budowę tego kościoła,
w którym się znajdujemy, Kościoła Mariackiego.
Skąd o tym wiemy?
W czasie prac ratujących Bazylikę Mariacką
po drugiej wojnie światowej, nad wejściem
do zakrystii obok portalu,
znaleziono fragment fresku, który przypomina to wydarzenie
i głosi on, że w roku pańskim 1343,
w środę po Niedzieli Leatare, która przypadała
23 marca, położono kamień węgielny pod mury miejskie,
a w następny piątek pierwszy kamień
pod mur kościoła Błogosławionej Dziewicy Maryi.
Przywilej wydany przez mistrza Königa niestety zaginął
i nie ma tego dokumentu, natomiast 35 lat później
kolejny wielkimi zakonu krzyżackiego Kniprode wydał przypominający
przywilej, w którym nie tylko przypomniał o tym przywileju,
który dotyczy Kościoła Mariackiego,
uporządkował kwestię handlu rybami, wiele innych spraw,
ale również dołączył do tego kolejny przywilej, na mocy którego
na mocy którego mamy teren pod plebanię. I ta plebania według tego,
co tam zapisano, miała być przypominająca jeden z największych
dworów ówczesnego Gdańska. Ta ziemia pod Kościół Mariacki
i pod plebanię do dzisiaj jest ziemią, po której się poruszamy,
gdzie mieszkamy, gdzie modlimy się, gdzie funkcjonujemy.
Były trzy etapy budowy.
Ukończono te budowę, od tamtego momentu
rozpoczęcia, po 159 latach.
I w tym obecnym kształcie, w którym mamy Kościół Mariacki
to właśnie jest z 1502 roku.
Kościół Najświętszej Marii Panny, Ratusz Głównego Miasta
i Dwór Artusa. Myślę, że te trzy budowle mimo upływu
wieków są dalej najważniejsze dla Gdańska.