Szanowni Państwo otwieram obrady pięćdziesiątej ósmej sesji
Rady Miasta Gdańska sesji uroczystej, na której wręczymy dzisiaj
tytuł honorowej obywatelki Miasta Gdańska pani Danucie Wałęsie.
Proszę o wprowadzenie sztandaru Rady Miasta Gdańska, a czcigodną
laureatkę bardzo proszę o zajęcie honorowego miejsca.
Z utworem.
Im Georga Friedricha Haendla alleluja z Oratorium Mesjasza
powitała państwa kapela gedanensis pod dyrekcją koncert Mistrzyni
Katarzyny Kopacz.
Szanowni państwu w imieniu gospodarzy dzisiejszego spotkania
radnych Miasta Gdańska.
Proszę o zabranie głosu przewodniczącą Rady panią Agnieszkę
owczarczak.
Szanowni Państwo.
W imieniu radnych Miasta Gdańska i własnym na samym początku
serdecznie Witam honorową obywatelkę Miasta Gdańska panią
Danutę Wałęsę.
Witam panów posłów Piotra Adamowicza.
I Jarosława Wałęsę.
Witam panią poseł do Parlamentu Europejskiego Magdalenę Adamowicz.
Witam członkiń zarządu województwa pomorskiego panią Agnieszkę
Kapały sokal Polską.
Witam panią prezydent aleksandrę dulkiewicz.
Witam panie i panów radnych gospodarzy dzisiejszej uroczystości.
Witam przedstawicieli władzy samorządowej, a wiem, że przyjechaliście
tu dzisiaj z całej Polski.
Dziękuję, że jesteście.
Witam przedstawicieli korpusu dyplomatycznego duchowieństwa,
rektorów wyższych uczelni, przedstawicieli wojska, policji
i służb mundurowych.
Witam władzę instytucji i przedsiębiorstw gdańskich, szczególnie
serdecznie Witam rodzinę bliskich i przyjaciół naszej czcigodnej
laureatki.
Witam panią Krystynę jandę, która wygłosi laudację na cześć
bohaterki dzisiejszego wydarzenia.
Witam wszystkich państwa zgromadzonych w dworze artusa oraz
tych, którzy oglądają transmisję na żywo na Gdańsk pls.
Szanowni Państwo, dwudziestego piątego sierpnia ubiegłego
roku Rada Miasta Gdańska podjęła uchwałę o nadaniu tytułu honorowej
obywatelki Miasta Gdańska Danucie Wałęsie.
Pozwolą państwo, że przytoczę kilka słów z ówczesnego uzasadnienia
bohaterka dzisiejszej uroczystości urodziła się dwudziestego
piątego lutego tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego
roku w Kolonii krypy w województwie Mazowieckim.
W tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym ósmym roku jako młoda dziewczyna.
Przyjechała do Gdańska i Pokochała to miasto.
Gdy jakiś czas temu mąż sugerował, że wyprowadzi się do Warszawy,
odpowiedziała, trudno ja stąd, nie wyjadę.
Tu jest mój świat.
Tu poznała Lecha Wałęsę robotnika Stoczni Gdańskiej i późniejszego
lidera solidarności prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Tu wychowali ośmioro dzieci.
Kiedy jej mąż podejmował walkę o suwerenną Polskę, ona o jego
działaniach dowiadywała się z Radia Wolna Europa.
dziesiątego grudnia tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego
trzeciego roku w imieniu Lecha Wałęsy odebrała w Oslo z synem
Bogdanem Pokojową Nagrodę Nobla.
Po latach wspominała, że mąż nie zapytał, czy czuję się na siłach
jechać, ale się nie buntowała.
Skoro mam jechać, to pojadę niczym automat powtarzała sobie,
że jest turem, który wszystkiemu poradzi, że Wszystko potrafi,
a jak nie umie, to się nauczy.
Z pewnością nie była to w tamtej sytuacji politycznej łatwa
misja do wykonania dla skromnej Kobiety z Gdańska.
Gdy okazało się, że mający z nią jechać Tadeusz Mazowiecki nie
otrzymał zgody na wyjazd, pani Danuta została właściwie sama
z wykonaniem zadania.
Wiedziała, że musi stworzyć odpowiedni wizerunek i tu znów
Cytat z jej wspomnień.
Nie pojadę po Nobla jako Danuta, żona Lecha Wałęsy, lecz pojadę
tam jako Danuta, kobieta, Polka, kobieta, która będzie reprezentować
polskie Kobiety.
Jeden lat później, dwudziestego drugiego grudnia tysiąc dziewięćset
dziewięćdziesiątego roku, po wygranych przez Lecha Wałęsę
w wyborach prezydenckich na pięć lat objęła obowiązki pierwszej
damy Rzeczypospolitej Polskiej.
Tak naprawdę musiała na nowo wykreować tę funkcję w zupełnie
nowej rzeczywistości wolnej Polski z zapałem zabrała się zatem
za działalność społeczną dołączyła do fundatorów fundacji
sprawni inaczej była honorową Prezeską Gdańskiej Fundacji
na rzecz Rozwoju Kultury, a także członkinią wielu rad.
Honorowych konkursów i organizacji społecznych Danuta Wałęsa
była wielokrotnie nagradzana, zdobyła między innymi nagrodę
telewizyjną Wiktor, Nagrodę TVP Kultura, nagrodę róże Gali
w kategorii Literatura, nagrodę tygodnika Powszechnego,
Medal Świętego Jerzego, nagrody Radia Rmf Classic Radia TOK
FM czy tytuł człowieka roku dwa tysiące jedenastego Dziennika
Bałtyckiego, a w dwa tysiące dwunastym roku prezydent Bronisław
Komorowski odznaczył ją Krzyżem komandorskim z gwiazdą Orderu
Odrodzenia Polski.
Za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej,
za oddanie dla sprawy przemian demokratycznych w kraju, za
osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej.
Pani Danuta Wałęsa przez długi czas wolała pozostawać w cieniu
męża, nawet w prowadzonej działalności społecznej i charytatywnej.
Zachowywała skromną, wycofaną postawę.
Dla wielu stała się jednak przykładem odwagi, siły, pracowitości
i oddania rodzinie.
Po latach postanowiła opowiedzieć swoją historię w wydanej
w dwa tysiące jedenastym roku książce marzenia i tajemnice
ta bestsellerowa Autobiografia posłużyła obecnej tu Krystynie
jandzie do wcielenia się w rolę Danuty w na deskach teatru Reżyserka
i aktorka Mówiła, opowiadam tę historię w imieniu wszystkich
kobiet na świecie, a przede wszystkim wszystkich Polek.
Moim zdaniem jest to historia prawie antyczna i uniwersalna.
Za chwilę w laudacji na cześć naszej laureatki usłyszymy, jak
dziś widzi tę historię pani Krystyna Janda.
Patrząc na przykład pani Danuty Wałęsy, zobowiązani jesteśmy
pamiętać, że za bohaterami i bohaterkami naszej wolności stali
ich bliscy żony, partnerki, mężowie, partnerzy, rodzice.
To oni byli odpowiedzialni za codzienną organizację życia rodzinnego.
Dbali o domy, zastępowali dzieciom nieobecnych ojców i matki,
wspierali i zapewniali poczucie bezpieczeństwa.
Jednocześnie często roznosili ulotki i nosili żywność do aresztu.
Podsłuchy, rewizje zatrzymania, trudny los w ciągłym napięciu
i zgodzie na to, że sprawy rodzinne schodzą na dalszy Plan, a
jutro jest zawsze niepewne.
Takie życie wymagało odwagi hartu ducha wielkiego poświęcenia.
Wszyscy jesteśmy dziś winni wdzięczność tym cichym bohaterkom
i bohaterom naszej wolności.
Szanowna pani Danuto.
W imieniu Rady Miasta Gdańska dziękuję, że przyjęła pani ten
najwyższy honor naszego miasta nie tylko dla siebie, ale także
dla wszystkich kobiet wspierających przemiany wolnościowe
w Polsce i ruch Solidarność kobiet dzielnie znoszących nieobecność
strajkujących, a potem internowanych mężów kobiet, który
biorąc na swoje barki Wszystko, co w tamtym trudnym czasie przyniosło
im życie, zapewniały poczucie bezpieczeństwa i namiastkę
normalności swoim rodzinom, tym wyróżnieniem.
Chcemy wyrazić szacunek i podziękowanie dla pani i dla wszystkich
ludzi zaangażowanych w działania opozycji antykomunistycznej
w Polsce.
Zwyczajem dworu artusa sięgającym szesnastego wieku jest
odpalenie Felu Ki na części wybitnych gości.
Tradycji staje się zadość.
Dziś felusia wystrzeli na cześć naszej honorowej obywatelki
pani Danuty Wałęsy.
Proszę o zabranie głosu prezydent Miasta Gdańska panią aleksandrę
Dulkiewicz.
Szanowna pani Danuto.
Szanowna Pani Przewodnicząca Wysoka Rado wszyscy czcigodni Goście.
Przede wszystkim bliscy i przyjaciele honorowej obywatelki
Miasta Gdańska.
Na zdjęciach sprzed lat widzę kobietę z małym dzieckiem, która
odwiedza męża w strajkujących w stoczni.
Z balkonu bloku na zaspie uśmiecha się z dłonią wzniesioną w
geście Wiktorii pozdrawia tłumy.
Które przyszły na znak solidarności z internowanym Lechem Wałęsą.
Podziwiam ją, gdy w Oslo odbiera w imieniu całego ruchu Solidarność
Pokojową nagrodę Nobla dla przywódcy związku.
Gdy we we wzorzystej sukience u boku męża oddaje głos
w wyborach czwartego czerwca tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego
dziewiątego A potem pełni honory pierwszej damy i bez rozgłosu
pracuje na rzecz dobra wspólnego, niezmiennie tuląc w ramionach
dzieci, potem wnuki.
Czuję wielką wdzięczność pani Danuto, dziękuję za świadectwo
sensu i wartości trudu kobiet.
Dowód ich siły i godności.
Dziękuję za dawanie kobietom nadziei.
Dziękuję wreszcie za uświadomienie wielu.
Że mamy my Kobiety, mamy prawo też myśleć o sobie.
Dla Gdańska to prawdziwy zaszczyt, że mamy taką obywatelkę
Vivat pani Danuto.
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej pani Małgorzata
Kidawa Błońska przesyła list Gratulacyjny wraz z przesłaniem
dla uczestników dzisiejszej uroczystości.
Proszę o jego odczytanie posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
pana Piotra Adamowicza.
Warszawa, szóstego lutego dwa tysiące dwudziestego trzeciego roku.
Szanowna pani Danuto.
Drodzy zgromadzeni Goście.
Żadna broni światowych arsenałach nie jest tak potężna jak
wola i moralna odwaga wolnych mężczyzn i kobiet.
Te słowa prezydenta USA Ronalda Regana widnieją na pomniku
solidarności w Warszawie.
Zostały tam umieszczone, by podkreślić, że na naszej drodze
do wolności.
Ogromną rolę odegrał wysiłek zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Które stanowiły ponad pięćdziesiąt procent tego wielkiego
ruchu Sukces solidarności to zbiorowy wysiłek.
Który nie byłby możliwy także bez wsparcia i poświęcenia.
Rząd matek, mężów i rodziców.
Którzy tylko pozornie działali w drugiej linii.
To oni ponosili ciężar utrzymania domów w niezwykle trudnych
warunkach, wykazując się przy tym wielką odwagą także hartem
ducha.
Wzorem niezłomności jest dla nas po dziś dzień.
Pani Danuta Wałęsa.
Dla której takie wartości jak demokracja, wolność, praworządność
i prawo obywatelskie.
Mają nadrzędne znaczenie w życiu i codziennej działalności.
Mimo wielu trudów, wyrzeczeń, upokorzeń.
Nigdy nie zwątpiła w sens działań swoich i swego męża.
Wspierając go, rezygnując jednocześnie z własnego komfortu.
Dzisiejsza uroczystość to hołd dla pani Danuty oraz wszystkich
żon i matek.
Które swoim działaniem wprowadzały idee solidarności w życie.
To wyraz uznania dla kobiet, których życie stało się nieodłącznym,
jakże istotnym elementem najnowszej historii Gdańska oraz
naszej ojczyzny i nie tylko.
Dziękujemy za nie.
A także przypominajmy o tym, Przepraszam, dziękując za nie,
a także przypominajmy o tym, zwłaszcza gdy teraz usiłuje
się pisać historię na nowo.
To dla mnie wielki powód do radości, że w tym wyjątkowym dniu,
w którym pani dęta Wałęsa otrzyma tytuł Honorowej obywatelki
Miasta Gdańska.
Mogę tą drogą serdecznie wszystkich państwa pozdrowić.
Gratuluję pani Danucie.
Tego zaszczytnego tytułu.
A, że zbliżają się pani urodziny?
Przesyłam życzenia zdrowia, sił, wytrwałości i pogody ducha.
Która towarzyszyła pani przez dotychczasowe życie z poważaniem
Małgorzata Kidawa Błońska.
Laudację na cześć czcigodnej laureatki wygłosi pani Krystyna Janda.
Bardzo prosimy.
Szanowni państwu.
Dobrze, przede wszystkim wielki zaszczyt.
Towarzyszyć tej uroczystości.
I móc skreślić kilka zdań na temat wspaniałej Kobiety,
która jest jedną z najważniejszych postaci naszych czasów.
Wszystkie najpochlebniejsze słowa nie wystarczą, aby uhonorować
panią Danutę Wałęsę i oddać jej szacunek i należne podziękowania.
Ja kłaniam się najgłębiej, jak umiem.
Kiedyś nie wiedzieliśmy o danucie nic żyjąca na skrzyżowaniu
największej historii kobieta zaplon.
Montana uwikłana w tę historię, jak się wydawało wbrew własnej
woli kryjąca się w cieniu Lecha Wałęsy.
Budziła zawsze ciekawość.
Wszyscy podejrzewali, że jej obecność.
W centrum wydarzeń jest znacząca jej praca, wysiłek
wkładany w wychowanie ośmiorga dzieci, prowadzenie domu i
scalanie rodziny w momencie ekstremalnie trudnym dla Polski
w chwili gwałtownych zmian, w które wprowadziła ją i całą rodzinę,
działalność obozu opozycyjna i bezkompromisowość Lecha
Wałęsy budziła zawsze.
Absolutny respekt.
I uznanie.
I jej postawa.
Powstawanie związku zawodowego Solidarność Strajk w stoczni
i następujące po porozumieniach sierpniowych miesiące i lata
internowanie męża, a następnie prezydentura nie pozwalały
nam zapominać, że tam obok gdzieś jest ona.
Biologiczna tytania i wreszcie pojawiła się pewnego dnia
publicznie skromna, otwarta, energiczna, szczera,
pełna prostoty serdeczności.
I taktu objawiła się Polakom i światu.
Kobieta z Gdańska, żona Lecha Wałęsy, reprezentująca go
także w następstwie zdarzeń publicznie, najpierw jako żona
przewodniczącego.
Solidarności, później jako pierwsza dama Rzeczpospolitej
Polskiej, wspaniale i z godnością sprawowała te zaszczytne
funkcje.
Przez ostatnie lata podziwiamy ją twardą, zdecydowaną,
bezkompromisową, trwającą jak opoka przy swoim słynnym
mężu pomniku, przez niektórych obalaniem zniesławia i prześladowanym.
Zawsze po jego stronie i zawsze jako niezłomna jego obrończyni.
Mogliśmy się tylko domyślać, jak trudne i skomplikowane było
jej życie w skromnym mieszkaniu, przez które bezustannie przechodziła
burza Wielkiej historii.
W mieszkaniu, w którym było i Biuro Solidarności i centralne
miejsce spotkań i centrum najważniejszych decyzji w mieszkaniu,
w którym jednocześnie toczyło się codzienne życie rodziny
z ósemką wychowujących się tam dzieci.
Mogliśmy tylko podejrzewać jak Wielkiej odporności i ile wysiłku
i rozwagi, umiejętności i charakteru wymagał ten czas
dla żony i matki.
Gospodyni domu, opiekunki i ostoi rodziny, jak
niespokojnym i trudnym czasem musiał być okres internowania
Lecha Wałęsy, kiedy została sama, a jednocześnie musiała reprezentować
nieobecnego męża.
W mediach i na forum publicznym.
Także światowym, czego uhonorowaniem było odebranie w jego
imieniu Pokojowej Nagrody Nobla z pełnym godności i skromności
jej wystąpieniem po latach pani Danuta zwierzyła się
z trudów i kolei losów w długim monumental.
Ten właściwie wyznaniu marzenia i tajemnice, a po lekturze
tej ponad pięćset stronicowej książki po Poznaniu szczegółów
jej trudów i obaw podziwu podziw dla niej niewzruszonego trwania
jeszcze wzrósł i trwa patrzymy na nią dziś jak na symbol Polki,
matki, żony, obywatelki Kobiety.
Wreszcie po ukazaniu się książki, kiedy przemówiła.
Jak to nazywano, została uhonorowana wieloma nagrodami wyrazami
uznania i jawnego podziwu została odkryciem telewizyjnym
roku dwa tysiące dwunastego Obdarowano ją nagrodą tygodnika
Powszechnego Medalem Świętego Jerzego Nagrodą Mocarta za
klasę i styl człowiekiem roku w plebiscycie Dziennika
Bałtyckiego, a prezydent Bronisław Komorowski odznaczył
ją za pomoc ludziom.
I działalność charytatywną i społeczną orderem odrodzenia.
Polski Polonia restituta drugim najwyższym odznaczeniem
cywilnym Rzeczypospolitej.
Wszystkie te wielce zasłużone uznania były otoczone szeroką
akceptacją Polaków.
Encyklopedie całego świata pod hasłem Danuta Wałęsa notują
działaczka społeczna w latach tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt
tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt pięć pierwsza DAMA r
p prywatnie żona przywódcy solidarności i prezydenta r p
lecha wałęsy ale my dziś wiemy co kryje się pod tym suchym
komunikatem jaki wysiłek jaka mądrość jaka godność ostrożność
Honor i niezależność poglądów, a klasa i styl są tu
też niebagatelnym elementem.
W swojej książce pani Danuta deklaruje, nigdy nie myślałam o sobie.
Żyłam jedynie dla męża i dzieci, a wielu uważa,
że bez wsparcia pani Danuty, sprawy i gigantyczne osiągnięcia
Lecha Wałęsy byłyby dużo trudniej.
Osiągalne należą się jej podziękowania od nas wszystkich.
W raz z racji pracy nad spektaklem Danuta w poznałam panią Danutę
i kontaktowałam się z nią stale i wielokrotnie Jestem pełna
szacunku i podziwu dla jej racjonalności.
Mądrości skromności.
Tak tu i normalności, cokolwiek to znaczy jej empatia i ciekawość,
ludzi, rozumienie spraw zwykłych i tych największych budzi
podziw i czułość nie tylko moją i jeszcze jedno, bodaj najważniejsze
dziś dla nas kobiet pani Danuta publicznie zawsze
występowała w obronie kobiet, ich godności i dla ich dobra.
Zawsze była i jest godną reprezentantką kobiet polskich.
Jesteśmy za to bardzo wdzięczne.
Danuta Wałęsa nierozerwalnie związana z gdańskiem, jest
i zostanie dla nas symbolem godnym szacunku podziękowań i najlepszych
życzeń zasługuje na wszelkie zaszczyty i honory, a jednocześnie
jest bardzo, bardzo zwyczajnie jedną z nas.
Bardzo dziękujemy wszyscy, a ja dziękuję, że mogłam wygłosić
te kilka zdań.
Dziękuję ci danusiu za Wszystko.
Szanowni Państwo.
Oddajmy teraz głos honorowej obywatelce Miasta Gdańska.
Pani Danucie Wałęsie.
Moi kochani, Witam was wszystkie bardzo serdecznie i dziękuję
Radzie miasta i pani przewodniczącej za tak wielki zaszczyt,
który mnie spotkał i całej Radzie, i wszystkim, którzy głosowali
za mną i tym, co nie głosowali, bo.
Mam nadzieję, że może to nie jest polityczne, ale muszę to powiedzieć.
Mam nadzieję, że wszyscy państwo w Radzie miasta i wszyscy ci
są są zapisem.
Nie będą aż tak zadziorny i tacy złośliwi, że będą dzielić ludzie
na dwa oddziały.
Jesteśmy wszyscy tylko ludźmi mamy krótki czas.
Tej ziemi i kochani, szanujmy się i z szacunkiem i z miłością
do siebie się zwracali.
Teraz dziękuję, szczególnie krysi kochana, ty jesteś bardzo
wielką osobą dla mnie i dziękuję, żeśmy, że ja nie muszę skracać
swojego życiorysu, tak jak i pani przewodnicząca czy pani prezydent.
Pani prezydent serdecznie dziękuję za miłe słowa i wszystkich
pozdrawiam.
I to będzie na tyle, bądźcie Wszystko.
Państwo dowiedzieli od państwa, którzy przede mną mówili także
wszystkiego dobrego i dziękuję za ten wielki szacunek.
Wysłuchajmy teraz utworów w wykonaniu Solistki kapeli Gadane
Sensis, Małgorzaty Priebe.
Na początek utwór Wojciecha Kilara wokaliza z filmu dziewiąte
Wrota, a następnie utwór Jana Maklakiewicza AVE Marija.
Za chwilę nastąpi odprowadzenie sztandaru, proszę państwa o powstanie.
Proszę o wyprowadzenie.
Szanowni Państwo, zamykam uroczystą sesję Rady Miasta Gdańska.
Jeszcze raz serdecznie gratuluję naszej wspaniałej laureatce.
Dziękuję wszystkim znakomitym gościom za przybycie.
Kapeli gdansk is pod dyrekcją koncert mistrzyni Katarzyny Kowalski.
Dziękuję za świetnie.
Na koniec poproszę jeszcze laureatkę oraz Radę Miasta Gdańska
i panią prezydent do wspólnego zdjęcia.
I Państwa zapraszam do ratusza głównego miasta na drobną uroczystość
i możliwość rozmowy z laureatką czy spotkania w gronie bliskich
i znajomych.
Serdecznie zapraszam sala Wielkiej wety.
Ratusz głównego miasta do widzenia.